Jak wygląda studiowanie historii sztuki? Gość: Katarzyna Kaleta

Nawet nie było to tak bardzo sprecyzowane, że to ma być architektura wnętrz. To się sprecyzowało dopiero w jednym konkretnym momencie, kiedy poszłam z mamą na Noc Muzeów i wtedy poszłyśmy razem właśnie na ESP w Łodzi. I ja zupełnie przepadłam. Zupełnie, zupełnie. Po prostu do tej pory, jak myślałam o architekturze, no to moja mama jest chemiczką po politechnice, więc wiadomo, architektura to politechnika, tak? No, ale ASP to był zupełnie inny świat i tam zobaczyłam, że Sztuka jest niesamowita i pamiętam, że były warsztaty z drzeworytu, były prace studentów, było rzemiosło, biżuteria, po prostu tam siedziało absolutnie wszystko i ja byłam zupełnie oniemiała i po tej wizycie wiedziałam, że to będzie ASP.

Więc zostały mi całe dwa dni, żeby zdecydować co dalej, bo oczywiście, że nie miałam planu B. Oczywiście, że nie miałam, dlatego że byłam tak tego przekonana i zrobiłam, miałam wrażenie, tyle poświęceń, żeby się dostać na to OSP, że musi się udać. Oczywiście, jakby to może było trochę naiwne, patrząc z perspektywy czasu. Ale tak, zostały mi finalnie dwa dni. I co ja zrobiłam? No nie stwierdziłam, że historia sztuki to jest to. Jeszcze nie. Jeszcze nie, mimo tego, że mam wrażenie, że wszyscy w moim gronie byli przekonani, że to będzie historia sztuki, skoro nie ASP. Ja nie byłam tego taka pewna. I co zrobiłam? Zapisałam się na polonistykę. Tak jest. Zaczynałam od polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim i wytrwałam na niej rok.