#172 LIVE 16 – Gorąca Praska Wiosna i ciarki żenady

W tym duchu oczywiście on na przykład, mając ten program, o którym mówiłem, mógł zacząć opowiadać, co to jest szakona, bo miał tyle materiału muzycznego, że można było świetnie pokazać, na czym polega szakona. Ale to znowu byłby speaking concert. Można przyjąć coś, co wydaje mi się bardzo fajnym manewrem, który zrobił swego czasu na Actus Humanus w Gdańsku Krzysztof Firlus. Fenomenalny gambista. Jest w archiwum szafowym Rozbowa, z nim bardzo Wam polecam, bo Krzysztof Firlus jest jednym z tych muzyków naszych, z których możemy być bezwzględnie dumni. Jednym z naszych rodzimych polskich odkrywców twórczości Karla Friedricha Abla. I właśnie Karla Friedricha Abla grał on w Gdańsku. I on też postanowił mówić do publiczności i podjął tę decyzję w bardzo, bardzo podobnej sytuacji jak Dunford.

My nigdy nie wiemy, kto na tę publiczność przychodzi. Czy tam będzie? Nie wiem. W Pradze tak się może zdarzyć na przykład, że tam trzy czwarte publiki to będą studenci Akademii Muzycznej, wykonawcy muzyki dawnej, bo kilka zespołów jest w Pradze. Nie wiem, wytrawni melomanii, bo to jest miasto tętniące muzyką i tak dalej. No ja bym nie robił takich założeń, że publiczność nie wie na przykład, co to jest. Ale dobra. I Firlus też takiego założenia nie zrobił. To znaczy, on nie założył, że trzeba ludziom tłumaczyć, co to jest suita. Na przykład. Albo wszystko opowiadać po kolei, kim był Abel. Nie? No bo to mają w programie, który dostają w książce programowej. On zaczął opowiadać o tym, skąd się ten Abel u niego wziął.

I to jest paradoksalnie niezwykle inteligentne podejście wzorowane na tym co robią muzycy rozrywkowi. Zauważcie, że muzycy rozrywkowi, ja mówię rockowi, przepraszam, nie znam się, ale widziałem parę koncertów w życiu, często mówią o tym co ta muzyka dla nich znaczy. I Firlus poszedł dokładnie tą drogą, mówiąc bardzo prosto i bardzo bezpretensjonalnie do ludzi, bez żadnego animowania, bez to teraz zaśpiewajmy tego menueta, tylko po prostu opowiadając zwyczajnie. Tu odkryłem, to znalazłem, pomyślałem, że to jest piękne, a w tej suicie, co teraz zagram, jest wspaniała szakona, jest wspaniały menuet i on jest ciekawy, bo tam są takie rytmy, które są charakterystyczne dla muzyki francuskiej.