"Świat według Ludwiki": Kolumbia

Dlaczego się z nim spotkałeś? Dlaczego był ciekawym rozmówcą? Tak, to prawda, Absalon Sinistera nie jest może hitowym takim wykonawcą jak Juanes, którego słuchaliśmy wcześniej, ale jest dość znanym, rozpoznawalnym w Kolumbii artystą, a ja spotkałem się z nim Trochę przypadkiem w Bogocie kiedyś, kiedy zbierałem materiał do książki i szukałem osób, które mi opowiedzą o Fark, o historii Farku i szukałem osób, które są ofiarami Farku, ale też grup paramilitarnych i jego historia życia, dramatyczna historia życia się okazała Czymś, no właśnie czego szukałem i spotkałem się z nim na dwie godziny.

Czyli ogromne nierówności społeczne i po prostu niesprawiedliwy podział władzy i majątku. Świat według Ludwiki. I wracamy do rozmowy. To była piosenka, której wykonawcy się nazywają Estrellas del Vallenato. Co to w ogóle za rodzaj muzyki, to jeszcze za chwilę sobie powiemy, ale wróćmy jeszcze do farku, który od kilku lat już nie jest w lesie. Było porozumienie pokojowe. I możesz opowiedzieć dosłownie króciutko, bo niestety nie możemy przez całą audycję omawiać kwestii związanych z Farkiem, ale jak w ogóle do tego porozumienia doszło i co teraz się dzieje?

Trzeba powiedzieć, że Fark to w pewnym momencie była naprawdę regularna, świetnie uzbrojona i umundurowana nawet armia leśna. Oni mieli w pewnym momencie, w takim okresie rozkwitu, 30 tysięcy żołnierzy. I rzeczywiście armia kolumbijska, też wielka, półmilionowa, świetnie uzbrojona, przez wiele, wiele lat nie była w stanie sobie z nim poradzić. A to głównie dlatego, że oni chowali się w selwie, bo w Kolumbii nie mamy dżungli, tylko selwy. A co to jest selwa? Selwa to taki las tropikalny, ale już nie chcę się tutaj zagłębiać w różnice, czym się różni selwa od dżungli, bo byśmy następne stracili kilka Kilka minut. Natomiast chodzi o to, że Kolumbia jest bardzo górzystym krajem, bardzo rozległym i bardzo zalesionym dzikim, tak?

I przez to... Jest gdzie się schować. Jest gdzie się schować. I oni świetnie wykorzystywali te warunki naturalne. Skończyło się to wszystko w 2016 roku porozumieniami pokojowymi, za które prezydent, ówczesny prezydent Kolumbii Juan Manuel Santos dostał pokojowego Nobla zresztą w 2016 roku. Po czym właśnie ci wszyscy żołnierze rewolucyjnych sił zbrojnych Kolumbii, czyli Farku, stali się politykami. A mogę o jedno zapytać? Bo na ogół w takich wypadkach dostają Nobla Pokojowego dwie strony konfliktu. Pamiętamy jak było na przykład w przypadku Palestyny i Izraela, a tutaj tylko prezydent. Tak, były o tym duże dyskusje również w Kolumbii i były kontrowersje, dlaczego właśnie nie dostał któryś z komendantów, główny komendant Farku w tym czasie.

No ale jednak przeważyło chyba to, że ich potraktowano jako terrorystów, bandytów, którzy łamali prawo, handlowali kokainą. Mordowali ludzi na potęgę, no ofiary Farku liczy się, no mówi się o 200-300 tysiącach zamordowanych ludzi i o 8 milionach przesiedleńców, tak? Rozumiem. To są ogromne, ogromne ofiary, więc chyba to zdecydowało, tak sądzę, no ale to trzeba by zapytać tych, którzy przyznają Nobla pewnie. Natomiast, tak czy inaczej, Santos dostał za to pokojowego Nobla i teraz Fark stał się taką siłą polityczną, powiedzmy, już nie partyzantką, tak? Dobrze, a to trochę o Farku już wiemy, a kiedy mówiliśmy właśnie o tych piosenkach do audycji, mówiłeś, że właśnie Absalon jest z wybrzeża Pacyfiku, Valle Nato to jest taka muzyka, która się wywodzi z tego wybrzeża karaibskiego.

Wiesz co, to tak jak wszędzie, no są lasy i lasy tam. Są lasy, które są jakoś tam turystycznie ogarnięte, że tak kolokwialnie powiem. I rzeczywiście i tam można z przewodnikiem pójść i doświadczyć tych niesamowitych, no chociaż podglądać ptaki, tak. Ja w zeszłym roku nawet miałem taką przyjemność, że chodziliśmy po tej selwie, oglądaliśmy tukany i to było też kolejne takie fantastyczne doświadczenie. Ale oczywiście pewnie są lasy takie gdzieś tam bardziej na południu, bliżej Amazonii, bardziej dzikie i to takie naprawdę ostępy, że się idzie, idzie kilka dni i nikogo się nie spotka. No to tam być może bym się nie zagłębiał z tego względu, że ci dysydenci z Farku nadal tam są. No nie ma ich może wielu, to nie jest armia, już w tej chwili to jest świetnie zorganizowana, tak jak to było w przeszłości.

I to jest szalenie ciekawa postać, bo on za młodu był członkiem też partyzantki, takiej guerrii, tylko no nie FARK-u akurat, ale M-19, czyli M-19. To była taka, o ile FARK był, jak się w Kolumbii mówi, partyzantką chłopską, wiejską i taką z selwy. O tyle Ema Dyseniłewa było partyzantką inteligencką miejską, tak? I on jako siedemnastolatek się zapisał do tej organizacji. Później był więziony, torturowany, głodzony przez półtora roku przez rząd. Później po amnestii został senatorem, był burmistrzem Bogoty, a teraz jest najbardziej w historii Kolumbii lewicowym prezydentem, no tak, bardziej skrajnie, tak? I kto przeciwko niemu protestował?