13. Piraci!

Kiedy zdobyła jedno z miast, osobiście rabowała domy i bogactwo jego mieszkańców. W ogóle dużo kradła. I to nie tylko dla sprawy. Naprawdę lubiła się wzbogacać na swoich podbojach. No ale ostatecznie grecka rewolucja wygrała. Grecja stała się niepodległym państwem, a Laskarina Bubulina jest teraz bohaterką narodową. Ale nie myślcie sobie, że Turkowie walczyli z bubuliną, bo jakoś bardzo nie lubili piractwa. Bynajmniej. Sami wspierali całe pirackie floty. Od Maroko po Libię istniały dziesiątki portów, w których tysiące tzw. berberyjskich piratów zbierały się, żeby terroryzować nie tylko Morze Śródziemne, ale pół Europy.

Berberyjscy piraci dotarli nawet do Islandii, porywając z niej ludzi w 1627 roku. Wyobraźcie sobie, łowicie sobie ryby jak codzień w swojej wiosce na środku Atlantyku i nagle przypływają Turkowie, porywają was i miesiąc później wysiadacie w kajdanach w porcie w Trypolisie. To jest szaleństwo. Piraci berberyjscy byli tak wielkim problemem, że w 1801 roku Stany Zjednoczone wysłały swoje statki, żeby walczyć u wybrzeży Afryki. Amerykanie wygrali. Niedługo po tym piracka potęga na Morzu Śródziemnym upadła. Ale wpływ tych berberów na całe pirackie życie przez te kilkaset lat był ogromny.

Spekuluje się, że to berberyjskim piratom zawdzięczamy tę słynną czarną piracką banderę z czaszką. Jakby co, na flagę na statku umówi się bandera. Zachowały się zapisy, że używali flagi z czaszką, kiedy atakowali miasteczka na Wyspach Brytyjskich. Ale ta czaszka była na zielonym tle. Z kolei inni pływali po prostu pod czarną banderą. Gdzieś po drodze te dwie tradycje musiały się połączyć. Ale ta czarna trupia bandera nie była zawsze złym znakiem. Jeśli zobaczyłybyście piracki statek, który ma na maszcie czarną flagę, powinnyście odetnąć z ulgą. To dobry znak, bo mogłaby być czerwona.