Sytuacja humanitarna w Syrii i Libanie. Ks. Szewczyk: po prostu chce się płakać

Nałożono silne restrykcje na kult chrześcijański, na działalność Kościoła. Natomiast z Nowa Lepo są cały czas teraz głosy podnoszone, są sygnały wysyłane, że tak nie będzie. Chrześcijanie żyją na tych terenach jak nie u siebie. Nie tworzą tych państw, nie mają wpływu już na sytuację polityczną. Są czasami rozgrywani, muszą się gdzieś opowiadać, natomiast gdzieś szukają cały czas takiej drogi środka, że ich zadanie jest zupełnie inne. Ich zadanie jest bardziej humanitarne, ich zadanie Nie wiąże się z próbą zdobywania władzy politycznej i oddziaływania na ten świat w taki sposób, jak chrześcijanie mogą to spokojnie czynić na Zachodzie. Jak wygląda ich życie, takie w praktyce? Czy oni muszą ukrywać się, czy też zatajać to, że są chrześcijanami w związku z tym, że chociażby Aleppo teraz jest zajęte przez rebeliantów, fundamentalistów islamskich?

To było jakieś jego wielkie pragnienie, żeby jakoś związać młodzież, która przyszła na świat właśnie w czasie wojny z Syrią, bo oni rzeczywiście nie mają żadnych dobrych wspomnień. Oni nie mają nawet takiego poczucia, że to jest ziemia chrześcijańska, bo nie ma ruchu pielgrzymkowego. Nigdy nie widzieli ludzi, którzy przyjeżdżają do Damaszku, czy pielgrzymują do św. Szymona Słupnika. Ruiny pięknej bazyliki i święte miejsce dla chrześcijaństwa jest na północ od Alepy, teraz zupełnie niedostępne już od kilku lat. Więc ci młodzi chrześcijanie są mocno wykorzenieni ze swojej tożsamości. Z drugiej strony jako chrześcijanie też są dużo bardziej otwarci na zachód i to gdzieś wspiera ich dążenie do migracji. Mieliśmy spotkanie z młodzieżą i to było mocno przejmujące. Kiedy pytaliśmy, co studiują, no to zaczęli wymieniać medycynę, prawo i tak z pół uśmiechem na twarzy, no i niemiecki.

A będąc tam, ksiądz miał takie wrażenie, że jednak to przeżywanie tam, także księdza prywatne, jest jednak głębsze niż tutaj, kiedy jesteśmy otoczeni świętymi Mikołajami, prezentami, neonami świetnymi i całą tą otoczką komercyjną świąt. Tam trochę tego blichtu komercyjnego też jest, bo to zwłaszcza chrześcijanie, oni są mocno kulturowo związani z Zachodem i powtarzają nasze wzorce. Natomiast niewątpliwie sytuacja sprawia, że inne rzeczy są w głowie, że jednak ta sytuacja cierpienia tych ludzi, skrajnej biedy, zwłaszcza tą prawdę o Bożym Narodzeniu, Bogu, który staje się człowiekiem, I do tego jeszcze ubogim. Dołącza właśnie do tych wszystkich, którzy nie mają domu, którzy są wygnani, którzy żyją czasami w skrajnej nędzy. Ona wtedy przemawia mocniej.