Martyna Pająk

Supermocne. Inspirujące historie o kobietach, wyborach, spełnianiu marzeń, realizacji i samorealizacji. Na rozmowy z wyjątkowymi kobietami zaprasza Anna Skoczek. Podcast Radia Poznań. I dziś goszczę w naszym studiu, w studiu Radia Poznań Martynę Pająk, rzeźbiarkę. Dzień dobry, witam. Dzień dobry, bardzo dziękuję za zaproszenie, bardzo mi miło. Artystki o takim profilu. W programie nie miałam przyjemności gościć, a pani już ze swoimi rzeźbami, można powiedzieć, że zjechała pół świata. Najbardziej zainteresowała mnie ta rezydencja w Japonii i tam wystawa na finał tej rezydencji. Ale zanim oczywiście przejdziemy do tych sukcesów, do tych nagród, ja też tylko wspomnę, że jest pani stypendystką Stypendium Artystycznego Miasta Poznania.

Przyjechała Pani do Poznania z Lublina. Tam kończyła Pani liceum plastyczne. Z Lublinem i z tymi okolicami jest Pani związana od dzieciństwa. Tak, tak. To jest moje miejsce pochodzenia, mój początek i też działań twórczych i wiele cennych doświadczeń właśnie w lubelskim plastyku zdobyłam, bo ukończyłam tam snycerstwo. Taki już może mniej znany zawód czy kierunek działań, rzeźba w drewnie, ale to była moja pierwsza miłość tak naprawdę, jeżeli chodzi o rzeźbę. Ta drewniana jednak. Tak, tak. To dlaczego się pani przerzuciła później na tą, którą dzisiaj możemy oglądać? To znaczy się teraz, też zdarza mi się pracować w drewnie, ale po prostu dzięki studiom tutaj na Poznańskiej Akademii poznałam o wiele więcej technik.

Jak wyglądał ten moment? To jest fajne, to jest bardzo miłe uczucie, ale też takie, co dla mnie towarzyszy temu często takie niedowierzanie, że taki cel udało mi się osiągnąć i to się wydarzy, to się naprawdę wydarzy, to już nie jest tylko kwestia marzeń czy jakichś wyobrażeń, tylko to się będzie działo i co teraz? Ale no tak, spędziłam miesiąc w Japonii, tuż właściwie po studiach i bardzo wiele dobrego ten wyjazd mi dał. Co dał? Poznanie nowego świata, innego świata. No tak, bo dzisiaj do Japonii możemy polecieć dość łatwo, a wtedy, to w 2016 roku, te wyjazdy do Japonii były kompletną egzotyką, jeśli chodzi o Polskę. Myślę, że tak i jakby w tamtym etapie też to był dużo większy koszt finansowy, zwłaszcza dla osoby po studiach.

To byłoby nieosiągalne dla mnie. Tutaj jednak to wsparcie finansowe było. To było w ogóle bardzo ciekawe, dlatego że też osoby, które się mną opiekowały tam na miejscu, zostałam odebrana z lotniska i następnego dnia dostałam mapę, budżet. Zostało mi wyjaśnione, jak mam wrócić. Wsiadłam w pociąg do Osaki i sama znalazłam się nagle W Osace, w Wielkim Mieście, w szerokim świecie. I na początku wydawało mi się, że czy miałam taką obawę, że mogę sobie nie poradzić, a jednak się okazało, że sobie radzę świetnie i czuję się tam fantastycznie. To myślę, że też było istotne dla mnie w kontekście takiego dojrzewania, takiego poczucia samodzielności. Słuchają państwo podcastu Radia Poznań.

To jest bardzo fajne doświadczenie. A gdzie zobaczymy pani rzeźby, jeśli chodzi o tę właśnie przestrzeń publiczną? W Muzeum Pamięci Sybiru w Białymstoku. Tam realizowałam pierwszą taką dużą pracę w przestrzeni publicznej. To dla mnie było bardzo ubogacające doświadczenie na wielu poziomach. A druga praca jest w Olsztynie, w Olsztyńskim Muzeum w Zamku. Również to jest Muzeum Narodowe. W Poznaniu jeszcze nie ma? Jeszcze nie ma, ale być może się pojawi. Tak? Są takie plany? Są takie plany, tak. Powiedzmy. Rozumiem, że szczegółów jeszcze nie chce Pani zdradzać. Nie mogę, nie chcę tak, ale z pewnością jak taka sytuacja się będzie już działała, to będę to ogłaszać z przyjemnością. I na pewno o tym usłyszymy. Jeśli chodzi o Pani plany na najbliższe lata, to jakie one są? Co planuje rzeźbiarka? Jak to można zaplanować?

Myślała Pani w ogóle o powrocie z Poznania do Lublina? Czy to jest etap zamknięty? Wracam w odwiedziny, ale tutaj jest moje miejsce pracy i życia, więc myślę, że to jest stałe dla mnie w tym momencie, ale uwielbiam tam wracać. To jest zawsze dla mnie bardzo takie sentymentalne. Wraca Pani także do Japonii, bo wspomniała Pani o tym, że ta pierwsza podróż nie była jedyną. Tak, bo ta rezydencja się skończyła i ja wtedy dostałam, wyjeżdżając stamtąd, dostałam taką propozycję, żeby wrócić. Wyjeżdżałam we wrześniu i w marcu następnego roku już byłam z powrotem, żeby zrealizować właśnie wystawę indywidualną, więc byłam właściwie dwa razy, ale już minęło sporo czasu od tamtych wydarzeń i zawsze jak się ten temat pojawia, to To czuję w sercu, że chętnie bym wróciła, ale myślę, że jeszcze trochę czasu.

Nie chciałabym być osobą surową, bo wydaje mi się, że to niewiele wnosi tak naprawdę. Martyna Pająk, artystka, rzeźbiarka, a także wykładowca Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, była dziś moim i państwa gościem. Dziękuję za udział w rozmowie. Dziękuję bardzo. Supermocne. Jeśli podobał się Państwu ten odcinek podcastu, zachęcamy do obserwowania naszego kanału, dodania odcinka do swojej listy lub pozostawienia komentarza. Zapraszamy też do słuchania programów Radia Poznań i na stronę www.radiopoznan.fm.