Martyna Pająk

Całkiem niedawno Muzeum Narodowe w Gdańsku kupiło Pani rzeźbę. Jaka rzeźba tam powędrowała? Jaką rzeźbę zobaczymy w Gdańsku? Tak, Muzeum Gdańskie zakupiło ode mnie taką pracę, którą zrealizowałam dość wcześnie i to jest tors kobiecy, więc tam jeszcze ta figura jest taka mocno czytelna. Ona jest w takiej dynamicznej pozie i tam dla mnie była istotna zabawa materiałem, w sensie Tego tworzywa, z którego odlewałam pracę, ona jest taka bardzo bliska skórze, strukturze ciała. Ja bardzo lubię takie eksperymenty, takie poszukiwania też materiałowe. Dla mnie wszystko w rzeźbie jest znaczące od formy oczywiście, materiału, ale też tytuł jest dla mnie bardzo ważny.

To jest bardzo fajne doświadczenie. A gdzie zobaczymy pani rzeźby, jeśli chodzi o tę właśnie przestrzeń publiczną? W Muzeum Pamięci Sybiru w Białymstoku. Tam realizowałam pierwszą taką dużą pracę w przestrzeni publicznej. To dla mnie było bardzo ubogacające doświadczenie na wielu poziomach. A druga praca jest w Olsztynie, w Olsztyńskim Muzeum w Zamku. Również to jest Muzeum Narodowe. W Poznaniu jeszcze nie ma? Jeszcze nie ma, ale być może się pojawi. Tak? Są takie plany? Są takie plany, tak. Powiedzmy. Rozumiem, że szczegółów jeszcze nie chce Pani zdradzać. Nie mogę, nie chcę tak, ale z pewnością jak taka sytuacja się będzie już działała, to będę to ogłaszać z przyjemnością. I na pewno o tym usłyszymy. Jeśli chodzi o Pani plany na najbliższe lata, to jakie one są? Co planuje rzeźbiarka? Jak to można zaplanować?

Ale jest wiele takich wystaw, które były bardzo ważnymi dla mnie takimi punktami. I właściwie pierwszą powiedziałabym, że to jest wystawa, która była w Poznańskim Muzeum Narodowym. A geometria Hansarpi Polska. To dla mnie był ogromny zaszczyt, że ja mogę Names mentioned. Słuchają Państwo rozmowy z Martyną Pająk.