Sztukmistrz, odc. 7: Rozmowa z artystą intermedialnym Ramanem Tratsiukiem
No dobra, to mogę opowiedzieć od początku, jak to się zaczęło, bo to też jest jakaś taka ciekawa anegdota. W 2000 roku, jako Grupa Bergamot, braliśmy udział w wystawie w Mumoku, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Wiedniu. Pokazywaliśmy tam performance, po którym zostaliśmy zaproszeni na kolację w gronie ludzi z Instytutu Polskiego, innych kuratorów i tak dalej. I na tej kolacji jakby zostałem usadzony przy kuratorce z Muzeum Narodowego w Poznaniu, Grażynie Hałasie, która jest kierowniczką Gabinetu Rycin w Poznaniu. I przez przypadek rozlałem czerwone wino na jej nową jedwabną spódnicę.
I tak zaczęła się moja przygoda z Muzeum Narodowym, bo właśnie wtedy Grażyna Hałasa przygotowała Wraz z Agnieszką Salamon, no monumentalną wystawę poznańskiej grupy Bund, ekspresjonizm poznański i zaproponowała mi zrobienie aranżacji do tej wystawy. Ja wtedy byłem studentem drugiego roku malarstwa i ta propozycja wydała mi się bardzo atrakcyjna i tak powstała moja pierwsza realizacja w Muzeum Narodowym. Wspaniały początek. Wspaniała historia. Tak, to była niesamowita przygoda. Naprawdę mi się wydaje, że ekspozycja była bardzo interesująca i bardzo dużo ludzi ją do dziś wspomina. No i później pojawiły się następne propozycje.
Miałem okazję pracować z wieloma wybitnymi kuratorami i dyrektorami. Z Agnieszką Ławniczakową. Później też miałem przyjemność aranżowania pierwszej odsłony kolekcji Grażyny Kulczyk w Starym Browarze. Były realizacje w Warszawie również. I powiem, że dla mnie ta praktyka aranżowania wystaw jest też jakimś takim bardzo ciekawym doświadczeniem, poza tym, że oczywiście jest to działalność zarobkowa. To jest to też dziedzina, w której ja mogę naprawdę użyć wszystkich swoich umiejętności i wiedzy na temat też sztuki i kultury i w pewien sposób je w taki praktyczny sposób zastosować. Teraz się zastanawiam, że dla mnie to jest Coś więcej niż praca z przestrzenią, to jest pewnego rodzaju również taka reżyseria obecności też ludzi w tej przestrzeni i współpraca też z kuratorem, w wyniku której rodzi się dzieło, jakieś takie wspólne dzieło, jakim jest wystawa, bo jakby tutaj różne jakości się łączą.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Majk Urbaniak przedstawia diaspory artystycznej białoruskiej w Poznaniu i przedstawia gościa Raman Tratsiuka.
Raman opisuje rozwój kolonii artystycznej białoruskiej w Poznaniu, od 90. lat do obecności.
Raman opowiada o swoich studiach i początkach w Poznaniu, a także o zainteresowaniach artystycznych.
Raman opisuje swoją pracę na portalu Kalektar.org i grupę artystyczną Bergamot.
Raman opowiada o rozwijającej się kolonii artystycznej i swojej roli w organizacji wystaw.
Raman opisuje swoją pracę nad wystawą w Muzeum Narodowym w Poznaniu, a także koncepcję sztuki intermedialnej.
Raman opowiada o zmianach w swoich zainteresowaniach artystycznych i tematycznych w ciągu lat.
Raman opisuje początki Grupy Bergamot i jej prace związane z płciami, rolami społecznymi i akcjami performatywnymi.
Raman opowiada o swojej indywidualnej twórczości, w tym o cyklu obrazów sierpy i elektrycznych obiektach.
Raman opowiada o swoim patriotyzmie Poznania i zmianach w mieście, zwłaszcza w zakresie queerowej społeczności.
Raman opisuje zmiany w Parady Równości w Poznaniu i ich znaczenie dla społeczności queerowej.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.