TUSK W PRZYSZŁOŚCI Odc. 5 (audiobook sci-fi)

Co się działo w poprzednich czterech odcinkach? Jak to w ogóle ogarnąć, kilkoma zdaniami? Dolan Tusk tak się wściekł na Radzie Ministrów, że pękła mu żyłka. Lekarze nie potrafili go odratować i poddany został hibernacji. Obudził się w Polsce przyszłości, w której Jak wszystko wskazuje, znowu panuje komunistyczny reżim. Z hibernacji budzą się też Roman Giejtrych, Tomasz Lisek i Eliza Michałek, a także odwieczny wróg naszego bohatera, Jarosław Kaczeński, który zaprzyjaźnia się z Androidem Raidenem, mającym dziesiątki tysięcy wcieleń, żyjących jednocześnie Z tą samą tożsamością, z jednym poczuciem własnego ja.

Nasi bohaterowie poznają też prefektkę Neftę, która knuje jakieś nie do końca zrozumiałe intrygi i spotyka się z tajemniczym panem sroką. Jak sami państwo widzą, jeśli nie słuchali państwo ostatnich czterech odcinków, najlepiej najpierw się za nie zabrać. Linki oczywiście będą w opisie, a teraz już zapraszam na odcinek piąty. Dziękuje za oglądanie! O samym świcie Dolana i Tomka obudził krzyk Elizy. – Nie wierzę!

Tusk, Eliza i Tomek zasiedli do śniadania, które przygotowywał Borys Bułka. Dolan zaczytywał się w jedynym jego własności Stirnera. — To jest niesamowite! — komentował swoją lekturę. — Czytaliście to? Ja to od dawna przeczuwałem. Te wszystkie równość, braterstwo, to są upiory. Prawdziwe jest tylko to, co ja chcę. I ty chcesz, jako ty, mówiąc to ostatnie pstryknął w nos Tomasza Liska. Borys bułka zaczął podawać do stołu, wszyscy zaczęli jeść, ale Tusk dalej czytał. He he, ale tu już Stirner naiwnie poleciał, mówił Tusk. Że robotnicy jeśli byliby egoistyczni to po prostu zawarliby egoistyczny sojusz i odebrali burżuazji co tylko chcą.

I w tym momencie do kuchni wszedł, czy raczej wełknął się, Roman Giejtrych. Miał nadzieję, że uda mu się nie zwrócić na siebie uwagi. Jednak Dolan tylko na to czekał i rzucił wesoła. Ktoś to nas zaszczycił, nasza rodak. Kakaoła i Tusk oraz Tomek wybuchli śmiechem. Dla Giejrtycha było to już za dużo. Dawno nie doznał tylu upokorzeń w ciągu tak krótkiego czasu. Coś w nim pękło i wyrzucił z siebie gwałtownie. A pamiętasz jak zesrałeś się w kwadrokopterze? Może z tego się pośmiejemy? Tomek zamilkł. Tusk też przestał się śmiać, ale jego oczy zrobiły się wilcze.

Co odpowiesz, panie Sroko? To ostatnie powiedział z przekąsem. Srarenka, odparł pogardliwie pan Sroka. Nie wiem, o czym w ogóle pierdolisz. No więc, panie Sroko, rzekł Dolan Tusk, to co możesz mi, panie Sroko, poradzić? Co dalej? Czy jest w ogóle jakieś dalej? Gówno mogę ci poradzić, odpowiedział pan Sroka. A co poradzisz tym wszystkim ludziom, którzy stracili życie lub zdrowie przez zamykanie oddziałów w szpitalach? Co powiesz tym wszystkim dzieciom, które żyły poniżej minimum socjalnego, mimo że wystarczyło wprowadzić zwykłe świadczenia? Co powiesz tym pracownikom ochrony, co zarabiali 5 złotych za godzinę?

Co poradzisz tym strajkującym górnikom, do których strzelałeś z gumowej amunicji? Aha, odpowiedział Tusk. Co to jest? Jakiś mój wyrzut sumienia spod świadomości? Pan Sroka tylko zaskrzeczał pogardliwie, a Dolan kontynuował. To ja mam jeszcze sumienie? Są jeszcze we mnie te upiory. Myślałem, że zdołałem się je przepędzić. Pan Sroka nic nie odpowiedział, tylko dalej się w Dolana wpatrywał. Tusk pociągnął kolejny łyk łyskacza i mówił dalej. Ech, ale wie pan, sroga, to na serio na początku były trochę te upiory, znaczy na serio wierzyłem w liberalizm gospodarczy.