Filmowy debiut Wielkiej Stopy
Samotny jeździec i jego wierny rumak na amerykańskich bezdrożach, tak większość swoich dni spędzał były mistrz rodeo Bob Gimlin. Mimo, że były to lata 60-te, Bob był kowbojem z krwi i kości. A podczas jednej z takich całodziennych wypraw zatrzymał się na odludnej stacji benzynowej. Nie spodziewał się, że spotka tam dawnego przyjaciela z czasów rodeo - Rogera Pattersona. Patterson po zakończeniu kariery w rodeo znalazł sobie nowe hobby, którym chciał zarazić także Gimlina, a było nim polowanie na legendarną Wielką Stopę...
Do czasu, ale nie wyprzedzajmy faktów. W 1999 roku do historii filmu Patersona Gimlina dołączył trzeci mężczyzna, który, jeśli wierzyć jego wersji, zamieszany był w powstanie obrazu od samego początku. Bob Huernimus, bo tak nazywał się ów dżentelmen, po obejrzeniu w telewizji programu na temat filmu z 1967 roku przerwał milczenie i oznajmił wszystkim, że to on jest istotą, którą uchwycił tego pamiętnego dnia obiektyw kamery. No chyba pan Hieronimus nieco zaniedbywał higienę w latach 60-tych i nie golił się przez całą dekadę co najmniej. No albo to, albo, jeśli wierzyć jego wersji, był w przebraniu, które razem z Patersonem kupił w sklepie niejakiego Filipa Morrisa, a potem je przerobił, bo wyglądał bardziej realistycznie i groźnie.
Parę lat później, w 2002 roku, wersję tę potwierdził pan Morris, choć złośliwi wytykali mu, że próbuje zdobyć rozgłos dla swojego podubadającego biznesu z kostiumami. Co więcej, wielu fanów Wielkiej Stopy wytykało Morrisowi, że kostiumy Mauby w latach 60. nie były tak realistyczne jak te w filmie Patersona Gimlina. Nawet w wysokobudżetowych hollywoodzkich produkcjach jak Planeta Małp różnica między zwierzęciem a kostiumem była widoczna na pierwszy rzut oka. Mimo zarzutów, jakie wysyłali Hieronymus i Morris pod adresem twórców filmu, Gimlin nie przerwał milczenia. Honoru filmu bronili głównie jego fani i inni poszukiwacze, którzy utrzymywali, że widzieli stworzenie. No dobra, ale mamy te wywiady z Gimlinem, więc co się stało, że nagle zaczął jednak opowiadać o zdarzeniach z lat 60? W 2003 roku przekonał go do tego rosyjski kryptozoolog Dymitr Bajanow, który pisał książki o rosyjskiej wersji Wielkiej Stopy, o człowieku śniegu.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.