Łukaszenka gra więźniami. Polityczne kalkulacje Mińska

Równolegle też nie rezygnują z działań konfrontacyjnych wobec Zachodu i to też bardzo ważne w tej sytuacji właśnie tego dealu amerykańsko-białoruskiego, bo kontynuowana jest wojna przeciwko Europie, poprzez Polskę oczywiście, poprzez naciski na Polskę. Kolejne grupy migrantów kierowane są przecież na granicę, ujawniony jest i zlikwidowany... Ostatnio tunel nawet pod płotem na granicy polsko-białoruskiej wykorzystywany do nielegalnego przerzutu ludzi. To potwierdza cały czas zorganizowany państwowy charakter tych operacji. Właśnie tutaj widać realnie zyski Łukaszenki. Zwolnienie więźniów jest dla niego narzędziem budowy też pozycji międzynarodowej i wewnętrznej, testowaniem zachodu, rozbijaniem jedności sankcyjnej i budowaniem narracji konstryktownego aktora bez jakiejkolwiek w gruncie rzeczy zmiany systemowej w środku.

o większą zupełnie stawkę. W tle gestów humanitarnych i pojedynczych zwolnień rozgrywa się przecież polityka międzynarodowa. Uwagę zwraca przede wszystkim fakt, że część tych opozycjonistów skierował nie na Zachód, lecz na Ukrainę właśnie. No i ta pozornie techniczna decyzja jest znacząca. Jak znaczy? Co to znaczy? Dla wielu jest to ruch, który należy czytać w kategoriach sygnału wysyłanego do Kijowa, a pośrednio też do Waszyngtonu. O ile to Waszyngton nie prosił o tego typu działanie, prawda? Łukaszenka pokazuje to, że kontroluje przepływ ludzi, że może otwierać i zamykać białoruską przestrzeń represji w wybranych momentach, a przede wszystkim, że wciąż chce być graczem, który nie jest wyłącznie zapleczem wojskowym Rosji.

Mińsk sprzyjałby rosyjskiej tezie oczywiście, że wojna jest konfliktem lokalnym i trzeba ją sobie uporządkować w domowych warunkach. Jest wojną właśnie domową, której i Ukraina, i niestety to jest też ryzyko dla Białorusi i Białoruś, Razem z Rosją stanowią jeden obszar, a Zachód jest zewnętrznym intruzem. Więc ta narracja jest wyjątkowo niebezpieczna, bo rozmywa odpowiedzialność agresora i zaproszenie Dominiska na negocjacje potencjalne byłoby... właśnie, no, dużym wydarzeniem w mojej ocenie. Może to się nie zdarzy, spekulujemy w tej chwili, ale zastanawiające, musi być zastanawiające, dlaczego przekierowani zostali ci ludzie na Ukrainę i jak to się wydarzyło. Państwo widzieli te migawki, być może jak Budanow, czyli szef Gór Gławnowo, uprawienie rozwiedki Ukrainy,

przyjmuje tych gości trochę niespodziewanych, a trochę może spodziewanych i to jest właśnie to pytanie. Dlaczego wątek białoruski nie jest dziś pobocznym elementem wojny? No, Łukaszenka kontynuuje to swoje podtrzymanie jakby sytuacji poprzez presję migracyjną, zarządzanie zasobem więźniów politycznych oraz nieustanne stądowanie gotowości Zachodu do powrotu do rozmów, przy czym mamy też sytuację Z Litwą stan wyjątkowy tam wprowadzony, mieliśmy zamykane granice, odwieszane te zamknięcia. Zobaczymy. Ta gra idzie dosyć ostro i zdynamizowała się na pewno po stronie Białorusi. W tym sensie warto cały czas na to patrzeć, nie tylko z perspektywy humanitarnej i praw człowieka, ale także dużej stawki, o którą idzie gra, nie tylko u Białorusinów, ale także jeśli chodzi o Kijów.

No ale też, uwaga, bo to może umykać w takiej luźnej perspektywie komentatorskiej, także zapowiedź konstytucjonalnej Rosji. Mit założycielski rosyjskiego nowoczesnego państwa tam się także w krwi dekabrystów znalazł. W 2025 roku, czwartym praktycznie roku wojny przeciwko Zachodowi i przeciwko Ukrainie oczywiście przede wszystkim, ten jubileusz odsłania jednak coś znacznie istotniejszego, bo przede wszystkim świadome użycie historii do regulowania współczesnych sporów politycznych i ideologicznych, to wynika z obrazu, jaki przynoszą nam rosyjskie media. Przypominam Państwu, że wszystkie linki...

To jest ważne, przesunięcie znaczeniowe. Nie trzeba działać na czyjeś zlecenie, wystarczy myśleć w obcych kategoriach. Niech państwo sobie to uświadomią. Można być oczywiście człowiekiem, który przybywa z zewnątrz, to jest jedna rzecz, ale też tutaj być inspirowanym przez lekturę, przez obserwacje tego, co na zewnątrz. Tutaj akurat w przypadku dekabrystów, w przypadku oficerów, jeśli chodzi o ten konkretny epizod w historii Rosji, No to byli ludzie bardzo często, którzy troszeczkę przyjrzeli się też zachodowi Europy tamtego czasu, lata 1812 i później po kampanii napoleonowskiej. Więc no cóż, taka jest dzisiejsza interpretacja jednego z ważniejszych pewnie polityków rosyjskich i jednocześnie urzędników, minister sprawiedliwości Rosji.