#1.08 - Aldona Słowik, Grupa Słowik

Szczególnie teraz to widać po tym czasie covidowym. Myśmy nawiązali taką współpracę. Może inaczej ja jeszcze powiem, dlaczego ja się zajęłam butami ortopedycznymi. Bo myśmy korzystali z firmy, która była i jest jeszcze w Łodzi, ale nie mamy szkół. To tak a propos jeszcze sklepów. Nie ma gdzie uczyć ludzi, którzy tutaj pracują. Nie ma szkół, nie ma przygotowania. Jeśli chodzi o obuwie ortopedyczne, to właściwie wszyscy specjaliści wymierają. A nowi nie mają się gdzie uczyć i nie chcą się uczyć, bo to jest bardzo wymagający zawód. I ja, ponieważ dowiedziałam się, że ta firma w Łodzi może zostać też zamknięta, bo pan mi powiedział, że jak ostatni jego pracownik pójdzie na emeryturę, to on tam tylko światło zgasi, bo nowych nie ma skąd brać.

To tak wyprzedzając temat, trochę mi COVID pomógł, bo za bardzo nie wiedziałam, co ja mam robić w tym czasie, bo się pokończył, rynki się poprzerywały, tak nie można było towaru zamawiać i tak dalej, i tak dalej. No i sobie myślę, kurczę, to może te buty ortopedyczne. I tak wszyscy kiwali głowami, ale nikt mi nie wierzył. Naprawdę nikt mi nie wierzył, że to w ogóle jest możliwe. Ale udało się troszkę ludzi znaleźć. Ja zresztą wspominałam, że chciałam tą halę budować, ale no to może za rok, może za dwa, może za trzy, jak trochę ci lepszy czas zrobi. Ale postanowiłam, że jednak w tych warunkach, w których pracujemy, my tą produkcję indywidualną rozpoczniemy. Żeby powiedziałem to dziewczynom, słuchajcie, będziemy się uczyć na błędach, bo jak nie będziemy robić, to nie będziemy wiedziały, czy nam to wychodzi, czy nie wychodzi.