Zgaszone marzenia

Odcinek trzeci. Zgaszone marzenia. To będzie opowieść o strażackich wzlotach i upadkach, o marzeniach i o rzeczywistości. Nagrania rozpoczynam w Akademii Pożarniczej w Warszawie. Jest czerwcowy poranek. Siedzę w auli razem ze studentami, wykładowcami i gośćmi. Zdecydowana większość jest ubrana w mundury galowe. Kiedy wybija godzina dziewiąta, do sali wchodzi rektor komendant akademii. Nie mogę sobie przypomnieć kiedy ostatnio byłem na konferencji, która nie zaczęła się z opóźnieniem. Wsłuchuję się w świat strażaków.

No i umierają ludzie we śnie, kiedy zatruwają się dymem. Nie budzą się często. Natomiast w momencie, gdy są drzwi zamknięte, a jeszcze jest czujka dodatkowo dymu, to oni się obudzą i te kilkanaście minut Poznaję starszego ogniomistrza, podchorążego Macieja Oleksego, studenta trzeciego roku Akademii Pożarniczej. Widzę w nim pasję i zaangażowanie. Osobiste zadowolenie odnoszę, kiedy pomagamy na przykład osobom starszym.

Nie wiem jakie demony się kryją i nie chciałabym poruszyć czegoś, co ma zostać tam gdzie jest. Więc pozwalam, żeby płynęło tak jak jest i tak jest dobrze. A czy to, że teraz pan Szymon tak nie wyjeżdża do tych akcji, to też chyba dobrze, że to jest ten etap już zakończony w życiu? Skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie. Chyba się wstrzeliłam w dobrym momencie. Zdecydowanie śpię lepiej. Na samą myśl, że położymy się wieczorem i obudziemy się rano. Szymon Kokot ukończył szkołę główną służby pożarniczej w 2003 roku. Dziś to Akademia Pożarnicza. Jej absolwenci biorą udział w obchodach Dnia Strażaka na placu Piłsudskiego.