S07E20: "Dzięcioł" (1970) || We współpracy z Kinem Elektronik

A mieszkanie, w którym odbywa się wieczna orgia, uważam, jest absolutnie genialnym pomysłem. Oczywiście już z dziedziny surrealizmu, bo to jest ten moment, kiedy już wchodzimy na piętro, no nie wiem, Mrożka, prawda, Gombrowicza, może trochę Buñuela. Ja mam takie wrażenie, że to jest ten moment, kiedy już naprawdę wchodzimy w taką krainę absurdu. Ale jakże trafnego. Dla mnie to jest niesamowite i tutaj najlepiej by było, gdyby był mój kolega Kuba Mikurda, który napisał świetną książkę o psychoanalizie w kinie i o tej myśli Slavoja Žižka i tym, jak on analizuje kino. Ale jedną z takich myśli późniejszych oczywiście Žižka jest to, że my, myśląc o rozkoszy i podążając za rozkoszą, tak naprawdę cały czas zazdrościmy rozkoszy innym ludziom.

I to rzeczywiście, no tutaj się chyba Gombrowicz kłania, Że tutaj wpływ różnych społecznych nacisków, jakiś tam form zewnętrznych jest przemożny na jednostkę. Tak i też jeszcze jedna rzecz jest w tym filmie. Dzisiaj też pewnie trudniej to młodszemu widzowi odczytać. Ale ten film też pokazuje bardzo ciekawy przekrój polskiego społeczeństwa. To znaczy ci teściowie z jakiegoś, tak domyślam się, ziemiańskiego rodu, jeszcze z tym wschodnim zaśpiewem, ta piżama z monogramem i jakieś tam wspominki jeszcze kresowe, jeśli dobrze rozumiem.