S06E22: Roger Corman (1926-2024) || We współpracy z Octopus Film Festival

Ale różne książki, do których zaglądałem, miały bardzo różny charakter, ponieważ o Rogerze Cormanie można wydać i książkę bogato ilustrowaną, stricte fanowską, taką jak The Movie World of Roger Corman pod redakcją J. Filippa Di Franco. Można o nim napisać także dosyć klasyczną i dosyć rozplatkowaną biografię, jak zrobiła to jego asystentka pod koniec lat 80., pracująca dla niego, Beverly Gray, w książce Roger Corman, Blood-Sucking Vampires, Flesh-Eating Cockroaches and Driller Killers, An Unauthorized Life, czyli Roger Corman, Krwiożercze Wampiry, Mięsożerne Karaluchy i Mordercy ze Świdrem.

Jednak bez pewnego, no właśnie, uśmiechu. A zarazem mówimy o człowieku, któremu z największym szacunkiem przez całą karierę będą dziękowali tacy ludzie jak Martin Scorsese, Joe Dante, ale także Talia Shire czy producentka Gayle Ann Hurd, którą już poznaliście w tym podcaście jako producentkę Terminatora 1 i 2. Chodźcie ze mną zatem w tę podróż, a od razu tu zaznaczę też, że moją główną przewodniczką po życiorysie Cormana była właśnie wspomniana Beverly Gray, autorka książki o długim tytule, który już tutaj zacytowałem. I jeszcze raz podkreślę, jeśli szukacie polskiej książki na tematy okołokormanowskie, nie znajdziecie lepszego tytułu niż książka Jacka Rokosza,

Zaczniemy tę opowieść 8 kwietnia roku 1975, dlatego że do tego dnia odbyła się Ceremonia wręczenia Oscarów, jak co roku w Hollywood. I jak zwraca uwagę Beverly Gray w swojej książce, warto się przyjrzeć tej ceremonii, ponieważ wystarczy lekkie tylko zmrużenie oczu, żeby dostrzec, że cała ta ceremonia była w zasadzie ceremonią Cormana, nawet jeżeli nie było otwartej celebracji tego reżysera i producenta. No bo cóż, Najważniejszy film tego roku, Oscar za najlepszy film roku trafia do Ojca Chrzestnego 2 Francisa Forda Coppoli, który otrzymuje także Oscar za reżyserię.

Robert De Niro otrzymuje nagrodę za drugoplanową rolę męską, Ellen Bernstein za pierwszoplanową rolę kobiecą. W filmie Alicja już tu nie mieszka Martina Scorsesego. A wśród nominowanych odnajdujemy nazwiska takie jak tutaj Beverly Gravely, Chattalia Shire czy Diane Ludd. John Alonzo jest nominowany za zdjęcia do Chinatown Normana Polańskiego, w którym główną rolę gra Jack Nicholson, nominowany do Oscara za tę rolę, a statuetkę za najlepszy scenariusz zgarnia Robert Downey właśnie za Chinatown. Co łączy te wszystkie nazwiska? Otóż te wszystkie nazwiska, jak zauważył tego wieczora sam Robert Towney, należą do szkoły filmowania Rogera Cormana.

Zaledwie dwa lata wcześniej Corman wypromował właśnie dzięki swojej dystrybucji szepty i krzyki Bergmana do takiego stopnia, że nie tylko film zarobił bardzo ładne 2 miliony dolarów w Stanach, ale na dodatek był grany nie tylko w kinach arthouse'owych, ale także, choć trudno mi to sobie wyobrazić, takie są wszakże fakty, w kinach samochodowych. Szepty i krzyki otrzymały kilka nominacji Oscarowych i także statuetkę dla Svena Nykvista za jego wspaniałe zdjęcia. Amar Kortfeliniego był kolejnym zagranicznym tytułem w katalogu dystrybucyjnym New World i trzeba oddać tutaj Cormanowi, że to jego kolejny sukces tego wieczora. Swoją drogą Joe Dante i Alan Arkusz, którzy w tamtym czasie montowali zwiastuny dla Cormana, a później oczywiście będą reżyserowali także swoje

To dosyć istotne i zarówno postać Forda jako mistrza planowania produkcji taśmowej i takiego giganta amerykańskiego kapitalizmu, jak i postać ojca inżyniera będzie bardzo ważna w życiu Cormana. Ci, którzy znali Cormana później, Mówili, że przez całe życie w jego duszy walczyły te dwa elementy – racjonalny, inżynierski, chłodny i artystyczny, niepoukładany, często nawet niepokojący, zahaczający o ciemniejsze rejestry ludzkiego doświadczenia. Roger Corman rodzi się co prawda w Detroit, Michigan, ale w kluczowym wieku nastoletnim przenosi się razem z rodziną do Kalifornii. Tam uczęszcza do Liceum w Beverly Hills. I co ważne, kończy studia inżynierskie. Nawet pracuje cztery dni jako inżynier po ukończeniu tych studiów w roku 1947.

Jak wyglądały te umowy? Jak wyglądał model biznesowy? Dodam, że Corman zadebiutuje producencko w roku 1954 i wtedy nakręci dwa ważne filmy. Potwór z dna oceanu, The Monster from the Ocean Floor oraz Szybki i Wściekły, ponieważ Fast and Furious to właśnie był film Cormana, Później ta nazwa została oczywiście kupiona do słynnego cyklu, który trwa do dzisiaj, filmów wyścigowych. Natomiast powtarzam pytanie, na czym polegał ten model biznesowy? W największym skrócie polegało na tym, że firma AIP umawiała się z Cormanem w ten sposób. Słuchaj, zamawiamy u Ciebie na przykład dwa czy trzy filmy. Musisz je dostarczyć do tej konkretnej firmy. Zapisanej w umowie daty. Nie interesuje nas jak je zrobisz, ale wygląda to w ten sposób, że kiedy już dostaniemy gotowy film, płacimy ci i to są już kwoty podawane przez Beverly Gray, 50 tysięcy dolarów jako taka gotówka na stole i 15 tysięcy dolarów za prawa dystrybucji międzynarodowej.

Corman dał na to pieniądze, dzięki temu i Arkusz i Dante najpierw zadebiutowali, później Dante nakręcił dla Cormana film pt. Piranha w 1978 roku, Arkusz nakręcił film pt. Rock and Roll High School. No i te kariery potem toczyły się różnie, ale to jest właśnie bardzo istotne, żeby zrozumieć, Znaczy, że firma producencka Cormana była takim miejscem zdobywania szlifów, była miejscem, w którym szło się po to, żeby filmy robić, a nie żeby o nich rozmawiać. Zacytuję teraz cytowaną oczywiście przez Beverly Gray Talię Shire, która właśnie w tym którymś już tygodniu Pracy dla Cormana, kiedy znajdowała lokację dla jakiegoś filmu o potworach, powiedziała, no zdecydowanie uczy się tutaj więcej niż na Wydziale Dramaturgii Uniwersytetu Yale, bo jest podstawowa różnica między wiedzą akademicką, zdobywaną w warunkach aseptycznych, teoretycznych, bezpiecznych, a byciem wrzuconym na tę głębszą część basenu, gdzie trzeba po prostu pływać i trzeba sobie jakoś radzić.