Szymon Opryszek 17.11.2025

Jak to zrobić? No to są pewne modele na świecie, na przykład model hiszpański, który pokazuje, że tych migrantów, osoby migranckie można w jakiś sposób uniknąć. włączyć w różne obszary życia społecznego, tylko trzeba zrobić to w sposób taki przemyślany, w sposób całościowy, a Polska zupełnie jakby w tym aspekcie jeszcze sobie nie radzi, zarówno jeśli mówimy o integracji imigrantów na rynku pracy, ale też, nie wiem, jeśli mowa o rynku zdrowia publicznego, czy chociażby w życiu kulturalnym. Wspomniałem na początku naszej rozmowy o liście obecnego papieża Leona XIV na Dzień Migranta i Uchodźcy i on ma taki znamienny tytuł Migranci, misjonarze nadziei, że ci, którzy do nas przybywają przynoszą nam nadzieję.

Narodziliśmy się jako społeczności migranskie i migrowaliśmy w skali całej cywilizacji przez lata i jakby nigdy te granice i te podziały nie służyły żadnej społeczności. Więc wydaje się, że przed naszym rządem duża praca do wykonania w zakresie edukacji. obywateli, ale też budowania takiej wrażliwości, której mi bardzo brakuje na różnych poziomach. Ostatnio na przykład pracowałem w Finlandii, gdzie w szkołach jest bardzo dużo dzieci migranckich z pierwszego czy drugiego pokolenia i w każdym są one włączane do życia kulturalnego, społecznego, danej społeczności.

Jak to pisząc o szlakach migracyjnych, pisał Pan o sile właśnie mediów społecznościowych i chciałem się Pana spytać o ten czarny PR, który dotyczy Polski właśnie na tych szlakach migranckich przekazywanych poprzez media społecznościowe. Jeśli chodzi o ten szlak białoruski, to można powiedzieć, że on dopiero niedawno się ustabilizował i jest coraz lepiej rozeznany przez społeczności migranckie i rzeczywiście jest dużo bardzo informacji na temat tego szlaku. O ile na początku kryzysu humanitarnego w mediach społecznościowych pojawiały się jakieś tam porady czy też zagrożenia, to dzisiaj migranci są świetnie poinformowani o tym, że polskie wojsko stoi na granicy i nie wpuszcza migrantów.