W Starym Testamencie (Rozmowy o Katechizmie #2)

Smak Karmelu. Podcast karmelitański. Witajcie. Kontynuujemy nasze rozmowy o modlitwie na podstawie tego, co o modlitwie mówi Katechizm Kościoła Katolickiego. Jak zwykle jest z nami ojciec Marcin Wojnicki. Witajcie. No i ja, ojciec Marcin Fizia. Również Was witam. W ostatnim odcinku tej serii rozmawialiśmy o tych wstępnych artykułach, o tych wstępnych punktach, które mówiły o tym, że modlitwa jest darem Boga, jest przymierzem, jest komunią z Nim. Teraz przejdziemy do kolejnego rozdziału, który już rozpoczyna wprowadzenie w historię rozwoju modlitwy, a może inaczej mówiąc to, że w Starym i Nowym Przymierzu zostaje nam objawiona modlitwa i to, że jesteśmy do niej wszyscy powołani.

A jakże? Tak, o proroku Eliaszu jeden podcast już powstał. Bardzo serdecznie zapraszamy do wysłuchania rozmowy z panem profesorem Majewskim. Natomiast to, co w kontekście modlitwy mówi katechizm kościoła katolickiego, Wspominając proroka Eliasza i w ogóle proroków, to pokazuje taką rzeczywistość tego, że modlitwa jest przede wszystkim rzeczywistością wewnętrzną i te zewnętrzne rytuały, z którymi również walczył Eliasz, mogą pomóc, ale tak naprawdę mogą stać się przeszkodą w rozwoju modlitwy i w zbliżaniu się do Pana Boga. W kontekście Eliasza jest tutaj wspomniane pewne napięcie, które jak najbardziej w Starym Testamencie jest obecne pomiędzy ruchem kapłańskim i prorockim, te dwa filary religijności Izraela.

Filary rzadko wchodzą ze sobą w konflikt, tutaj często w konflikcie bywały. Z jednej strony religia zinstytucjonalizowana i zrytualizowana, z drugiej strony ten charyzmatyczny powiew, który burzy wszelkie struktury. W Starym Testamencie mamy właśnie to napięcie. W Chrystusie dochodzi do pojednania Chrystus, który jednocześnie jest kapłanem, królem i prorokiem. No i w historii Kościoła znowuż to napięcie po wielokrocie wraca. Ale te historie biblijne pokazują, że oba filary są potrzebne. W jaki sposób się uzupełniają? Kiedy któryś z nich doznaje przerostu, czy jest przeakcentowany, wtedy pojawiają się problemy. Albo kiedy ten charyzmatyczny powiew zupełnie wyrywa się z jakichkolwiek strukturalnych ograniczeń.

A jednocześnie wiemy, że też nawet źródłowo była to modlitwa liturgiczna wpisana w liturgię Izraela, wpisana w pielgrzymki do Jerozolimy. Mamy te pieśni stopni tam w drugiej połowie, powiedzmy, Księgi Psalmów. I również dzisiaj, tak samo w życiu Kościoła, psalmy jednocześnie są traktowane jako modlitwa osobista i jako modlitwa ludu bożego, szczególnie w liturgii godzin czy podczas mszy świętej. Oba te aspekty są tu uwzględnione i dowartościowane. No i to są te punkty, które właśnie o modlitwie w Starym Testamencie mówią. Pokazują konkretne przykłady, ale także konkretne treści modlitw tych osób, czy właśnie całego ludu bożego, jak w przypadku Księgi Psalmów.