Z punktu widzenia Potem

Może jedną z tych osób był, powiedzmy, twój kuzyn. Powiedzmy, że nazywał się Adam. Zdarzenie. Adam zadzwonił do ciebie pewnego dnia. Zadzwonił tak samo jak dnia poprzedniego i każdego dnia z tysiąca wcześniejszych. Telefony Adama były natrętne jak muchy. Tego dnia był już wieczór. Wróciłaś z pracy. Zmęczona. Marzyłaś o ciepłej herbacie i Netflixie. Może chciałaś w końcu zacząć ostatni sezon Doktora House'a, który wiadomo nie jest tak dobry jak wcześniejsze sezony, ale podobno jednak znośny. Okryłaś się już kocem. Koło ciebie, skulona na sofie, siedziała ukochana osoba. Odebrałaś jednak telefon po długiej chwili wahania.

Czemu siedziałaś jak ta krowa pod kocem z pilotem w ręku, podczas gdy w nim działy się rzeczy straszne? No oczywiście nic tego się nie zdarzyło. Twój kuzyn nie nazywa się Adam, a ty wcale nie oglądałaś doktora House'a. Ale gdyby się zdarzyło, to powiedziałabym ci, pamiętaj, Em, nigdy nie można zanadto ufać temu, co widać z potem. Potem jest bowiem znanym kłamcą i działa zwykle na rzecz swoich skorumpowanych lobbystów, poczucia winy i wstydu. O, one uwielbiają potem. To właśnie dzięki potem mogą się wcisnąć tam, gdzie wcześniej nie było dla nich miejsca. Na przykład w spokojne wieczory, które ci się należały.