Wiersz z pogranicza

Ja dzisiaj przychodzę do Was z wierszem z Pogranicza, a konkretnie z wierszem z tomu autora z Pogranicza w wielu sensach i na wiele sposobów związanym i takim, który Pograniczem jest. Ma je w sobie bardzo mocno wyryte i też je twórczo przetwarza. Mam na myśli Krzysztofa Czyżewskiego, poetę, praktyka idei, eseistę i animatora działań międzykulturowych, którego tom wierszy niedawno wyszedł nakładem wydawnictwa A5. Krzysztofa Czyżewskiego miałam okazję poznać wiele lat temu w pograniczu, w Ośrodku Sztuk Kultur Narodów, w Sejnach i w Krasnogródzie, która jest niedaleko Sejn i która związana jest z rodziną Czesława Miłosza.

Ten dwór na... samym pograniczu, bo obok dworu jest przepiękne jezioro, a przez jezioro przechodzi polsko-litewska granica. To jest miejsce niesamowite. Jeżeli macie okazję, żeby w wakacje w tę północno-wschodnią część Polski się wybrać, to zawitajcie i tam czerwony ganek złapie waszą uwagę, a samo to miejsce pełne jest poezji i myślę sobie, że Krzysztof Czyżewski i cała ekipa pogranicza, która tam działa, no nie przypadkowo siebie wybrali, bo myślę, że to i miejsce ich, i oni miejsce, że wybrali się nawzajem, żeby tworzyć tam niesamowite rzeczy teatralnie, muzycznie i literacko, ażeby też przez te rzeczy, czego sama miałam okazję być częścią, nie tylko świadkinią, ale właśnie częścią, dialogować, bo pogranicze to jest...

Nieustający. Mam nadzieję, że on nigdy nie ustanie, zwłaszcza dzisiaj. W dzisiejszej sytuacji wydaje mi się to szczególnie ważne. Dialog, rozmowa, wymiana, poznawanie się w różnorodności i szukanie mostów tego, co nas ze sobą łączy, a nie dzieli. Krzysztof Czyżewski jest też przewodniczącym jury Nagrody Europejskiej Poeta Wolności i też takich wątków właśnie pogranicznych, łączących tych mostów. W dialogu międzykulturowym, który dzieje się w poezji, poszukuje i też jako bardzo ważna postać tej nagrody sam jest kreatorem. Zapraszam Was bardzo do tego tomu.