ŚLĄZAQ w ŚLĄZAG. Mariusz Wołosz

Jak Pan słyszy, to To co pan sobie myśli, albo co mówi? To jest bardzo, myślę, że nawet analogiczna sytuacja do sytuacji EC Sząbierki. Prywatny właściciel w wątpliwym potencjale, myślę, że nawet w wątpliwych zamiarach. Duży teren i brak pomysłu na to i brak środków. Próba wymuszenia, która zakrawa w mojej ocenie często na miarę spekulacji. Komplikowanie procesów komorniczych. To wszystko pokazuje, że trzeba wytrwale obserwować, być gotowym na działanie.

Natomiast jeśli ten status nie zostanie uregulowany, nic tam się nie wydarzy. A o regulowaniu czego mówimy dokładnie? O regulowaniu tej sprawy własności, czyli zmiany właściciela. Ja muszę Panu powiedzieć, że ja jestem odporny na to, bo ja czasami się zastanawiam, czy pewne głosy nie są po prostu inspirowane przez tego, kto by chciał to sprzedać za dobrą cenę i zrobić na tym dobry biznes. Bo proszę pamiętać, że właściciel mówił o przekazaniu szybu, ale niekoniecznie Przekazania terenu przy nim, a nie da się nadać nowej funkcji takiemu obiektowi bez terenów, które trzeba by było zagospodarować dodatkowo przy samym szybie. No i o to się rozbijamy. Ktoś nadal chce zrobić biznes i przykrym jest to, że historia EC pokazuje, że mimo braku dbałości, zaniechań można na tym jeszcze dobrze zarobić, bo tak było w przypadku EC.

Swoją drogą, tym niemniej w historii EC Sząbierki i to niedawnej był też taki epizod, w którym miasto razem z marszałkiem sądowały, sądowaliście możliwość przejęcia tego obiektu, zanim on trafił do nowego właściciela. Czy to jest scenariusz jakkolwiek realny w przypadku Szybu Krystyna? Ja to myślę, że to nie jest, nie chciałbym tu podważać ważności tego obiektu, ważności dla mieszkańców, ale to jest jakby niespółmiernie inna skala. Inna skala obiektu, możliwości tego obiektu po ewentualnej rewitalizacji. Natomiast proszę pamiętać, że wtedy byliśmy już naprawdę w trudnej sytuacji i bez zainteresowania osób trzecich.