Po co nam Unia Europejska?

Ja nie byłam na Erasmusie. Ale znam wiele osób, które były i to naprawdę działa. Ludzie jeżdżą, uczą się i są zadowoleni. Mniej lub bardziej zależy, gdzie byli. Jak gdzieś, gdzie zimno, to mniej. Jak gdzieś, gdzie ciepło, to bardziej. Ale do tych Włoch jednak wszyscy ciągną jakoś tak. No dzisiaj się nie dziwię. No właśnie. Jest maj, przypominam, a jakby nie. Więc Erasmus to jest coś fajnego i myślę, że ja już żyję w takim świecie, że ten Erasmus był od zawsze. No to był dość długo, bo tutaj zanim jeszcze weszliśmy do Unii, to pewne pierwsze możliwości skorzystania z tych programów, one się jeszcze wtedy trochę inaczej nazywały, one się już pojawiły, te możliwości.

W tych początkowych latach już ten Erasmus był i ja w gimnazjum jeszcze też jako szczęśliwa absolwentka tego typu szkoły to już brałam udział w Erasmusie. To było niesamowite doświadczenie dla wszystkich znanych mi piętnastolatków czy czternastolatków, czy ile my tam mieliśmy lat. Natomiast teraz jako program Erasmus+, te inicjatywy związane ze szkolnictwem, z edukacją, ale też ze sportem funkcjonują. Można realizować projekty edukacyjne, to zwłaszcza dla młodszych uczniów szkół. Można wyjeżdżać na praktyki zawodowe. Jeśli mówimy o szkołach, o technikach czy o szkołach branżowych, to jest też wsparcie dla nauczycieli, którzy mogą się szkolić u swoich odpowiedników w innych państwach.

No i to, co najbardziej znamy, to oczywiście te wyjazdy studenckie, semestr czy dwa za granicą. To już jest taka standardowa możliwość, z której może praktycznie każdy student skorzystać. No i Polacy generalnie korzystają z Erasmusa i w 2019 roku w tym programie Erasmus Plus wzięło udział 48 tysięcy uczniów i studentów i 18 tysięcy pracowników. To byli nauczyciele i wykładowcy akademicki, ale oczywiście nie tylko. 2020 rok to była pandemia, więc tutaj te ograniczenia mobilności dały się we znaki, Ale już w 2021 roku te statystyki znowu były wyższe i blisko 38 tysięcy uczniów i studentów i prawie 13 tysięcy pracowników znów z tego programu skorzystało i korzysta w dalszym ciągu, bo jest on już bardzo dobrze wypromowany.

I no właśnie, to zmiana pokoleniowa, która po prostu wie o tym, że taki program jest i czasami też idzie na studia z myślą taką, żeby z niego skorzystać, to jeśli mówiłybyśmy o samych studentach. Dokładnie, ale żyjemy też w takim świecie, że mamy to prawo wyboru, że już niektórzy są jak... To ja nie będę jechać do tego Erasmusa, nie chcę mówić, że tym gardzą, bo oczywiście nie o to chodzi, ale mają ten wybór, że on sobie może pojechać, a nie musi i to jest szansa, ale nie każdy może skorzystać, nie każdy chce, bo są inne różne projekty tu na miejscu, więc tak, wow, łatwość wyboru i w ogóle możliwość wyboru tutaj jest super powszechna. Jest taki skutek uboczny, że to może być trochę przytłaczające, że tych możliwości jest zbyt wiele.

Natomiast warto mieć świadomość tego, że one są i że te procedury są już znacznie prostsze też niż mogłoby nam się wydawać. I o czym jeszcze przy Erasmusie można powiedzieć, to o tym, że to nie tylko państwa Unii Europejskiej. Ale też państwa stowarzyszone z programem, na przykład Islandia. Taki dosyć ciekawy kierunek Erasmusowy, tak myślę, byłby to. Ale ładnie. Ale ładnie. No i Turcję, no to tam cieplej. Tak, to już lepiej trochę. Ja bym do Włoch pojechała. No jak spora część, na pewno. Można powiedzieć, że te wszystkie kwestie, o których dotychczas powiedziałyśmy, one jednak mimo wszystko będą dotyczyły wąskiej grupy osób. Bo jeśli nie zamierzam jechać nigdzie, nie chcę się przeprowadzić, nie chcę podejmować pracy za granicą, nie mam ochoty jechać na studia za granicą, to w takim razie po co mi to jest?