Ślady. Odkrywanie powołania

Temat wieczoru. To jest Raban, czyli Kościół Młodych. Powołanie, wielkie słowo, dla jednych brzmi jak życiowa przygoda, dla innych jak decyzja, której trochę się boją. Dzisiaj w Rabanie porozmawiamy o szukaniu swojej drogi, o księżach, o siostrach zakonnych i o tym, jak nie zgubić Boga w planowaniu własnego życia. Są z nami ksiądz Łukasz Walaszek, duszpasterz powołań oraz siostry Basia ze zgromadzenia Salwatorianek oraz Monika ze zgromadzenia sióstr Kapucynek, które w swoich zgromadzeniach są referentkami powołaniowymi. Zgadza się wszystko? Zgadza się. Szczęść Boże. Szczęść Boże, dobry wieczór. Witajcie w naszym studio. Drodzy goście, czy pamiętacie taki moment, kiedy po raz pierwszy pomyśleliście o swoim powołaniu?

I znałam jakby jej styl życia i też jeździłam na rekolekcje do Salwatorianek i wiedziałam jak to funkcjonuje. Natomiast pierwsze takie poważniejsze myśli o tym, że może wstąpiłabym do zgromadzenia były też w liceum przed maturą. Natomiast ja potrzebowałam takiej pewności w sercu, że to jest rzeczywiście to. Takiej decyzji na 100%. I pamiętam, że po maturze jakby nie byłam do końca pewna. Poszłam na studia i dopiero po studiach pojechałam jeszcze raz do Salwatorianek i gdzieś ta decyzja w sercu zapadła. Taka bardzo mocna, taka intensywna i nie zmieniła się od 20 lat. Pięknie. I dziś w Goczałkowicach, siostra. W Goczałkowicach. Posługuję to już tak na granicy naszej archidiecezji, już blisko bielsko-żywieckiej diecezji.

Wracamy do Rabanu. Przed chwilą rozmawialiśmy o powołaniu, czyli o tym, że nie zawsze od razu wiadomo dokąd życie prowadzi, a już wiadomo dokąd to co w tym życiu będziemy robić. Teraz pora na konkrety. Ksiądz Łukasz wraz z ekipą sióstr przygotowują spotkania dla młodych. Skąd ten pomysł? Kto może dołączyć i czy trzeba już mieć poważne plany na życie, by tam się pojawić? To pytania, które mnie nurtują, ale po kolei. Wróćmy jeszcze do tego, co było przed przerwą. Z nami, przypomnę, jest ksiądz Łukasz Walaszek, siostra Basia Salwatorianka i siostra Monika Kapucynka od serca Pana Jezusa Najświętszego. Tak chyba to brzmi pełna nazwa. Siostra pokazuje, że okej, uśmiecha się, czyli nie było w topy. Jest już powołanie odkryte, jest zweryfikowane przez Kościół, jesteśmy posłani, dajmy na to, do konkretnego zakonu, zgromadzenia czy diecezji na jakąś parafię, no i mamy jakiś ogląd, a chcę robić to i to, a nagle okazuje się, że w tej parafii tego nie ma i przechodzi coś innego.