Ślady. Odkrywanie powołania

Temat wieczoru. To jest Raban, czyli Kościół Młodych. Powołanie, wielkie słowo, dla jednych brzmi jak życiowa przygoda, dla innych jak decyzja, której trochę się boją. Dzisiaj w Rabanie porozmawiamy o szukaniu swojej drogi, o księżach, o siostrach zakonnych i o tym, jak nie zgubić Boga w planowaniu własnego życia. Są z nami ksiądz Łukasz Walaszek, duszpasterz powołań oraz siostry Basia ze zgromadzenia Salwatorianek oraz Monika ze zgromadzenia sióstr Kapucynek, które w swoich zgromadzeniach są referentkami powołaniowymi. Zgadza się wszystko? Zgadza się. Szczęść Boże. Szczęść Boże, dobry wieczór. Witajcie w naszym studio. Drodzy goście, czy pamiętacie taki moment, kiedy po raz pierwszy pomyśleliście o swoim powołaniu?

I znałam jakby jej styl życia i też jeździłam na rekolekcje do Salwatorianek i wiedziałam jak to funkcjonuje. Natomiast pierwsze takie poważniejsze myśli o tym, że może wstąpiłabym do zgromadzenia były też w liceum przed maturą. Natomiast ja potrzebowałam takiej pewności w sercu, że to jest rzeczywiście to. Takiej decyzji na 100%. I pamiętam, że po maturze jakby nie byłam do końca pewna. Poszłam na studia i dopiero po studiach pojechałam jeszcze raz do Salwatorianek i gdzieś ta decyzja w sercu zapadła. Taka bardzo mocna, taka intensywna i nie zmieniła się od 20 lat. Pięknie. I dziś w Goczałkowicach, siostra. W Goczałkowicach. Posługuję to już tak na granicy naszej archidiecezji, już blisko bielsko-żywieckiej diecezji.

W którym kierunku powinno się pójść? Czy to ma być małżeństwo, czy to ma być kapłaństwo, czy życie zakonne? I myślę, że warto ten proces rozeznawania podejmować we wspólnocie, blisko Kościoła, blisko osób zaufanych, z którymi to powołanie mogę rozeznać. To też jest ta mądrość Kościoła, jeśli bym mógł coś dodać, droga Basiu, że w Kościele ten proces rozeznawania polega na tym, że on jest zawsze poddawany właśnie jakiejś decyzji, czy pomocy właściwie Kościołowi, czy wspólnocie, w której jesteśmy. Myślę, że to jest szalenie ważne, że Kościół potem ostatecznie potwierdza to, czy to jest popowanie, bo jeśli myślimy o seminarium, czy o życiu konsekrowanym, Ja mogę chcieć, mogę mieć pragnienia, może się okazać, że faktycznie Kościół powie, że to nie jest twoja droga, pomoże ci rozeznać.

Wracamy do Rabanu. Przed chwilą rozmawialiśmy o powołaniu, czyli o tym, że nie zawsze od razu wiadomo dokąd życie prowadzi, a już wiadomo dokąd to co w tym życiu będziemy robić. Teraz pora na konkrety. Ksiądz Łukasz wraz z ekipą sióstr przygotowują spotkania dla młodych. Skąd ten pomysł? Kto może dołączyć i czy trzeba już mieć poważne plany na życie, by tam się pojawić? To pytania, które mnie nurtują, ale po kolei. Wróćmy jeszcze do tego, co było przed przerwą. Z nami, przypomnę, jest ksiądz Łukasz Walaszek, siostra Basia Salwatorianka i siostra Monika Kapucynka od serca Pana Jezusa Najświętszego. Tak chyba to brzmi pełna nazwa. Siostra pokazuje, że okej, uśmiecha się, czyli nie było w topy. Jest już powołanie odkryte, jest zweryfikowane przez Kościół, jesteśmy posłani, dajmy na to, do konkretnego zakonu, zgromadzenia czy diecezji na jakąś parafię, no i mamy jakiś ogląd, a chcę robić to i to, a nagle okazuje się, że w tej parafii tego nie ma i przechodzi coś innego.

Powiedzmy datę, kiedy i o której i gdzie się widzimy. Pierwsze to nasze spotkanie będzie 18 listopada w kaplicy przy Kościele Mariackim o godzinie 19. I kiedy już tego 18 listopada przyjdzie tam taki młody człowiek, to na co może liczyć, jak to spotkanie będzie wyglądać? Ja może też jakoś dopowiem to, co Basia powiedziała, że zdiagnozowaliśmy sytuację, w której jest młody człowiek, który przede wszystkim traktuje matematycznie i teraz próbujemy odpowiedzieć na te pytania, czyli dać tą przestrzeń modlitwy, bo rozeznajemy na modlitwie i prosimy Pana Boga, żeby dał nam światło Ducha Świętego do dobrego rozeznawania. Jesteśmy wierzącymi, przede wszystkim na tym budujemy, ale chcemy także dać przestrzeń rozmowy z drugim człowiekiem.