Ślady. Historia Archikatedry Chrystusa Króla w Katowicach c. d.

Przypomnę, że w tym roku obchodzimy stulecie powstania naszej diecezji, diecezji katowickiej i ostatecznie archidiecezji. Podjęliśmy temat kilka miesięcy temu związany z katedrą katowicką bo przecież ten budynek stoi prawie że w samym centrum Katowic. Chodzimy obok niego wiele razy, widzimy zdjęcia, ale też warto poznać wiele szczegółów historycznych i artystycznych związanych z tym budynkiem. I dlatego dzisiaj jeszcze raz spotykamy się. Gościem naszego programu, naszej audycji jest ksiądz dr Henryk Pyka, historyk sztuki, były dyrektor Muzeum Archidiecezjalnego. Witam serdecznie. Witam serdecznie, szczęść Boże Państwu. Szczęść Boże, witam i od razu przejdźmy może do naszego tematu.

I mamy jeszcze jedną konchę poświęconą właśnie świętej Barbarze, patronce naszej archidiecezji, bo wiadomo, archidiecezja ma za patronów Matkę Bożą Piekarską, świętego Floriana, świętą Barbarę i świętego Jacka Odrowąża. Miałem okazję kiedyś znaleźć się w katedrze Bazylice Najświętszej Marii Panny w Mariackim w Gdańsku. Tam są witraże Wiktora Oszczoka. Jak wszedłem do tej katedry, pierwsze co mi się rzuciło w oczy, ta ogromna, przepiękna, bogata kolorystyka głównego witraża. I proszę Państwa, o witrażach się niewiele mówi, ale to wnętrze Katedry Katowickiej jest też bardzo bogato wyposażone w witraże, które są dziełem powstałego produktu projektu Stanisława i Krystyny Pękalskich.

Ale jest też pomiędzy tymi witrażami taka mała niespodzianka. Jest witraż Bunsza w katedrze. Może dwa słowa na ten temat. Tak, ten widać prosto dlatego, ponieważ Adam Bąż był zaproszony do, o czym już mówiłem wcześniej, do realizacji wnętrza. Chodzi o malaturę w tym budynku, w tym wnętrzu katedralnym. No niestety do realizacji nie doszło, natomiast faktycznie Komisja Sztuki zaakceptowała ten witra, który przedstawia Matkę Bożą Piekarską w dość takiej nieoczekiwanej formie. Mówi to się w języku sztuki en pied, czyli od stóp aż do głowy, no bo takie Matki Bożej Piekarskiej z obrazu nie znamy. To już jest fantazja wyobraźnia samego artysty.

W moim odczuciu najbardziej nadawałaby się kwadratowy charakter tego ołtarza. Jest prostokątny, ale on stanowi właściwie to, co było istotą odnowy liturgicznej. Mianowicie liturgię otacza lud Boży, otacza Kościół. Właśnie ta idea circumstantes, czyli ludu, który otacza właśnie to miejsce najważniejsze w celebracji, jakim jest ołtarz, na którym dokonuje się ofiarę Chrystusa, tutaj w tym wnętrzu jest bardzo wyraźnie zaznaczone. Centralne miejsce celebracji liturgii. Rzeczywiście, mimo tego, że tam ramon miał miejsce w krypcie katedry, to jednak założenia i konstrukcyjne pozostały takie same od samego początku i też mogę potwierdzić, że rzeczywiście ma się wrażenie tej bliskości i tego, że otaczamy wszyscy ołtarz Jezusa Chrystusa w czasie liturgii i że jesteśmy wszyscy blisko, więc to jakby też dodatkowo

I to też jest ważne, żebyśmy zauważyli to, co tam zostało przedstawione i nam przekazane. Bardzo dziękuję księdzu doktorowi Henrykowi Pyce, który jest na co dzień historykiem sztuki, za to wprowadzenie, za tę opowieść ciekawą, zachęcającą. Myślę, że ona też jakoś przyczyni się do naszego zainteresowania większego. Dziękuję bardzo, dziękuję wszystkim radiosłuchaczom, dziękuję naszemu gościowi. Życzę Państwu pogodnej, wakacyjnej aury. Szczęść Boże! Szczęść Boże, audycję prowadził ksiądz dr Marek Spira. Dziękuję bardzo i do usłyszenia.

Najświętszy Duchu, czyń mą bezsilność siłą. Bylebym uczynił tyle, ile mogę. Zdobędę wtedy ja, łotr, Królestwo Boże. Jezu, ufam w Tobie. Jezu ufam Tugielm. Jezu ufam Tugielm. Jezu ufam Tugielm. Jezu ufam Tugielm.