Mentionsy Mentionsy
Six Sigma Espresso
Six Sigma Espresso

Fast Track DMAIC, czyli Six Sigma na skróty

09.11.2021 ·37 min 2 s · 8 rozdziałów

W 15 odcinku Six Sigma Espresso gościliśmy aż dwóch rozmówców - Krzysztofa Połomskiego i Piotra Knopika. Pracujący na co dzień w firmie Velux, Panowie zajmują się szeroko rozumianą jakością. Podczas rozmowy opowiedzieli nam o metodzie Fast Track DMAIC, o realizacji projektów usprawniających w Veluxie oraz o tym, czy trudno jest być Black Beltem? Zapraszamy do odsłuchania!

0:00 · Witamy i przedstawiamy gościa 2

Dzień dobry, ja się nazywam Kamil Turczewski, a to jest 15 odcinek podcastu Six Sigma Espresso, czyli o Six Sigma i linie bez owijania wbawionym. Krótko, konkretnie i na temat. Jest to równocześnie pierwszy odcinek podcastu, w którym rozmowa będzie toczyła się w nieco liczniejszym, trzyosobowym gronie. Moimi gośćmi będą panowie Krzysztof Połomski oraz Piotr Knopik, obaj z firmy Velux. Rozmawiamy przede wszystkim o dwóch wątkach. Pierwszy jest to Metodyka Fast Track DMAIC. Wielu z Was być może nie zna tej metodyki, nie słyszało jej nigdy. Jest to taki autorski pomysł Akademii Białego Kruka, który w części firm spotkał się z dużym uznaniem, między innymi w Veluxie.

O tym będziemy rozmawiali, czym jest Fast Track DMAIC, jak działa, czym różni się od klasycznego DMAICA. A druga rzecz to jest taki wątek w ogóle organizacji Obszaru usprawniania procesów, doskonalenia procesów w firmie Velux pod szyldem programu o nazwie OPEX. Ale o tym opowiedzą już moi goście, a więc zapraszam Was bardzo serdecznie. Przed Wami Krzysztof Połomski, Piotr Knopik i ja, Człowiek Karol Torczewski. Cześć Krzysztof, cześć Piotr. Cześć Zamiary. Wskazuję, że pierwszy raz nagrywamy odcinek w takiej formule, że jesteśmy po tylko z Was dwóch i pracujecie w firmie Velux. Prosiłbym Was krótko, powiedzcie coś o sobie, kim jesteście, czym się zajmujecie w Veluxie.

1:18 · Przedstawienie gościa Krzysztofa Połomskiego 1

I czy to ten Velux rzeczywiście od okien, czy jakiś inny? Tak, tak, zgadza się, od okien, od daszy. Ja 10 lat pracuję w firmie Velux. Rok czasu pracowałem jako operator produkcji. Po roku czasu dostałem się na inspektor jakości, złożyłem podanie i jako inspektor jakości pracowałem 8 lat, a od nie tak dawna pracuję jako technik do spraw projektów. Tak, no ja jestem Krzysztof Polski, tak, no bardzo miło, że oczywiście dostałem taką możliwość, tak, wystąpienia w tym podcasie. Zawsze fajnie takie nowe doświadczenie, podzielić się jakimiś tam doświadczeniami. Zajmuję się tak naprawdę zarządzaniem działem, jak działu jakości na wydziale linii montażowej, no ale oprócz takiej bieżącej pracy operacyjnej, zarządzania, też przy okazji realizuję różnego rodzaju projekty, między innymi projekty black beltowe, tak, ale nie tylko fast trackowe, o których dzisiaj, myślę, uda się troszkę opowiedzieć, czym jest ten fast track.

3:09 · Przedstawienie gościa Piotra Knopika 1

Natomiast też zależało mi na tym spotkaniu dzisiaj z Wami, bo jesteście jedną z nielicznych firm, która W bardzo ciekawy sposób zaadoptowała taką autorską metodykę w Akademii Białego Kruka Powstałą, czyli Fast Track DMAIC. Bardzo jestem ciekaw, macie już kilka lat doświadczenia ze skorzystaniem tej metodyki. Jakie są wasze wrażenia? Co to jest w ogóle z waszej percepcji? Generalnie tak, Fast Track przede wszystkim jest o tyle bardzo fajnym narzędziem, że czerpie garściami normalnie Six Sigma, ale też trzeba zaznaczyć, to nie jest Six Sigma, tak? To jest narzędzie oparte na Six Sigma, oparte na DMAIC-u, ale w wielu istotnych punktach się znacząco różni i nie można tego oczywiście dawać znaku równości się.

5:48 · Fast Track DMAIC - wprowadzenie 8

Jakie są, Krzysztof, te najważniejsze różnice, w Twoim zdaniu? Najważniejsze różnice, jeżeli chodzi choćby o fazę Define, tak? To tutaj przede wszystkim Dla nas Six Sigma to z tym taką galaretę, takie błoto, które musimy bardzo rzetelnie rozgrzebać, wyszukać ten kamień w tym błocie, ten rdzeń, gdzie my mamy ten problem. Tutaj w Fast Track ma być szybki, tutaj nie ma na to czasu. My już mniej więcej musimy faktycznie wiedzieć, gdzie coś dzwoni, żeby szybko uderzyć w tę rdzenną przyczynę. Więc tu jest pierwsza taka różnica, że tutaj nie ma czasu faktycznie przy Fast Tracku na jeszcze grzebanie, rozgrzebywanie tych wszystkich ran, tego całego Rozgardiaszu spowodowanego, że gdzieś tam dzwoni, ale nie wiem kompletnie gdzie. Tu już mniej więcej musimy być faktycznie ukierunkowani na jakiś kierunek, tak? I tu jest tutaj dużo oszczędniej. Tak naprawdę raczej wiemy, gdzie jest problem, tylko nie wiemy jeszcze, jak go faktycznie rozwiązać, tak?

I to jest ta pierwsza znacząca różnica. Druga to jest taka, że przede wszystkim choćby przy generowaniu... Zresztą Cię rozumiem, że to rzeczywiście tak jest, że w fazie Define często i pewnie też masz takie doświadczenia, To jest taki etap, który wydaje się, że on jest taki szybki i prosty, że trzeba zdefiniować problem. W praktyce się okazuje, że to jest czasem miesiąc lub dłużej rozgryzania tematu, szukania gdzie, co, jak, dlaczego. W Fast Track dzieje się to szybciej. O wiele szybciej, tak, to mówię, to już my musimy praktycznie w miarę wiedzieć gdzie, tak, oczywiście jakieś dodatkowe małe analizy możemy zrobić, tak, ale to musi trwać, nie wiem, parę dni, a nie tygodni, to jest ta znacząca różnica, tak. Więc tutaj trzeba mieć tą świadomość, tak, trzeba mieć tą wiedzę, tak, z którego narzędzia skorzystać, tak.

Bo tutaj faktycznie czasami po prostu trzeba podjąć takie ryzyko w fast tracku. Czyli rzeczywiście tak to rozumiem, co mówisz, że w fazie measure, na przykład na etapie weryfikacji systemu pomiarowego, pozwalasz na to, że pewne ryzyka czy pewne niejasności, żeby zostały niejasne i ważniejszy jest tutaj czas, niż za wszelką cenę potwierdzenie, udowodnienie i sprawdzenie wszystko. Ale oczywiście trzeba zachować ten zdrowy rozsądek, bo jeżeli widzimy, że ten system jest, ale on jest bardzo wątpliwy, no to niestety tutaj... Trzeba się zatrzymać. Tak, bo też prowadzenie projektu na siłę do przodu jest stratą tak naprawdę czasu i przede wszystkim tak naprawdę pieniędzy, bo czas to pieniądz tak naprawdę, zasoby też kosztują. Dlatego mówię, ale przede wszystkim zdrowy rozsądek. Czy coś jeszcze jest takiego, co już wskazałeś? Teraz tak, tak naprawdę idąc po kolei może takimi głównymi zmianami, różnicami w poszczególnych fazach.

Faza Analyze, tutaj nie potrzebujemy tak naprawdę grubej statystyki. To nie te narzędzie, nie te kompetencje, bo przede wszystkim też Fast Track to jest narzędzie, które ma być w miarę proste w użyciu i dostępne dla szerokiego grona tak naprawdę użytkowników, którzy z tego narzędzia będą korzystać. Więc tutaj robimy proste analizy, jakieś proste wykresy graficzne tak, żebyśmy mogli sobie te dane zwizualizować i na podstawie tej prostej już wizualizacji tak naprawdę powiedzieć, ok, coś tu się dzieje, tutaj nie ma żadnych jakichś powiązań. Także bardziej zostajemy już tylko przy tej wstępnej analizie danych, gdzie my robimy ją normalnie przez Six Sigma, ale nie idziemy dalej już głębiej, ewentualnie tylko... Testowanie hipotez i tak dalej. Jedyną analizę, jaką możemy zrobić, to ewentualnie zastanowić się jeszcze, nie wiem, czy to tak było przez 5 razy Y, czy po prostu z tą przyczyną jeszcze możemy spływać troszkę głębiej, ewentualnie zejść.

Naprawdę taka podstawowa ocena ryzyka, która musi być wykonana, żeby nie było, że coś chcieliśmy spróbować, a potem czegoś nie uwzględniliśmy. Ale też bez wchodzenia w taką bardzo szczegółową, głęboką analizę tych ryzyk. No i oczywiście potem już faza kontrol, tak naprawdę jest przyjemność tylko potwierdzanie, tak, wdrożenia standardów, chwalenie się tym, co się udało uzyskać. Tutaj już powiedzmy ta gdzieś tam metoda jest najbardziej zbliżona do normalnej Six Sigma, bo tu już aż tak dużo tej pracy takiej Typowo operacyjnej nie ma, ale trzeba pamiętać o tych kluczowych rzeczach, czyli wdrożenie standardu, przekazanie tego działania dla właściciela, dla sponsora. Także to są te kluczowe działania, które muszą być wykonane. Ok. Jak mówisz o tym, że faza kontroli to już taka przyjemność i to potwierdzanie wyników, to tak brzmi jakby wszystkie te fast tracki Wasze się udawały.

Z reguły te projekty dają dużo wartości pod kątem wiedzy i tego, czego my się nauczymy o tym procesie i to też daje dużo dodatkowych Do umiejętności, do dodatkowej wartości. Ja się nigdy nie zgadzam z takim podejściem, że projekt zakończył się piaskiem. Projekt nie przyniósł spodziewanych rezultatów, ale dalej przyniósł też dużo sukcesów, dużo wiedzy, dużo kompetencji. Pod warunkiem, że potrafimy to zobaczyć? Oczywiście, że tak. Super. Ok. A wiesz, chciałem zapytać Was jeszcze, no bo Fast Track przez niektórych jest porównywany do takich metod jak A3, 8D czy jakieś takie właśnie metody problem solving. Kiedy Waszym zdaniem można sięgać po taką metodykę jak Fast Track, a kiedy na przykład A3, czy to w ogóle jest zamiennie do używania?

Jak patrzycie na to? Oczywiście tam jest dużo i teoretycznie podobieństw. Powiedzmy poziom problemu, w którym korzystamy z tego narzędzia jest powiedzmy mniej więcej podobny. Różnica jest taka, że metody kaizenowe, linowe, tak jak A3, 8D, one się moim zdaniem o wiele lepiej spisują w takich problemach, gdzie my mamy faktycznie bardziej problemy przepływowe, typowo logistyczne, ale kiedy my wchodzimy w typowe takie problemy właśnie, gdzie my mamy dużo danych, jakichś wymiarów zmiennych, to tutaj Fast Track sprawdza się lepiej. Generalnie Fast Track czerpie z Six Sigma, czerpie z liczby, z danych faktów. Tutaj mając możliwość korzystania z tych danych, Fast Track tu się o wiele lepiej wpisuje. Ale na przykład jeżeli mamy takie sytuacje przykładowo, nie wiem, dostaję jakąś tam reklamację przykładowo z rynku i ja wiem, że na przykład tam nie jest to problem gdzieś tam z ustawieniami przystosowywanymi, tylko widzę, że coś było bardziej pod kątem powierzchni, oceny takiej atrybutowej.

No to okej, tutaj pewnie bardziej skorzystam z takiej A3, z problemu strugglingu linowego, bo tutaj wiem, że ja nie do końca będę potrzebował tak bardzo korzystać z jakichś takich bieżących danych, ale jeżeli ja na przykład mam sytuację taką, że widzę, że w procesie coś się dzieje, mam jakiś tam odsetek, wadliwości, gdzie już wchodzę w takie faktycznie dane liczbowe, no to bardziej powinienem pójść w tego Fast Tracka, bo tutaj już mam zalążek tego, że ja będę pracował na takich danych mierzalnych. Krzysztof, wiem, że Fast Track jest u Was częścią większego systemu pracy z procesami. I też tak jak nawet opowiadasz o tym, że jest jakiś problem zidentyfikowany, to ktoś musi zdecydować dobrze, którą ścieżką będzie rozwiązywany, kto się będzie tym zajmował, czy budujemy zespół, czy nie, kto sponsoruje ten program, czy to przedsięwzięcie. I tutaj mam pytanie, jak to u Was działa?

15:32 · Operational Excellence i Fast Track 2

Wiem, że jest system nadrzędny nad Fast Trackiem, w doskonałości operacyjnej. Tutaj Piotrek jest przedstawicielem działu OPEX, a tutaj mamy Matrix dostępnych narzędzi. I w tym Matrixie mamy taką ściągę. Musimy cały czas pamiętać, że to jest ściąga, to jest podpowiedź. To nie jest nigdy tak, jak coś jest tam napisane tak święcie, to musi być przestrzegane, ponieważ to jest taki... Nie system podejmuje decyzje za Was. Dokładnie, nie system za nas, tylko to trzeba zachować ten zdrowy czasopas. Ale mamy powiedzmy od tych Przez najprostszych tzw. jazz duetów, czyli przez 4 podstawowe kroki uproszczone 4D, przez A3 PPS, Fast Track, Six Sigma, Marathon Kaizeny. I do tego mamy matrix pod kątem tego, czy znamy przyczynę, czy znamy rozwiązanie. I mamy cały matrix budowany, że mniej więcej dzięki temu matrixowi jesteśmy w stanie sprawdzić, ok, nie znam przyczyny, nie znam rozwiązania, ok, to od razu mi kieruje matrix na Six Sigma.

Znam przyczynę, nie znam rozwiązania, kto bardziej właśnie A3, Fast Track. I to są takie narzędzia, które wykorzystujemy, ułatwiają. Oczywiście osoby takie jak ja, w ogóle nawet w to nie patrzą, bo z samego doświadczenia tam korzystamy. To narzędzie jest przydatne, bo my staramy się, żeby każdy z tymi narzędziami pracował, żeby nie było sztabu 3-4 osób, które faktycznie te projekty realizują, tylko żeby tak naprawdę z tego narzędzia korzystali wszyscy, każdy kto może. Bo tak budujemy tą kulturę pracy z tymi narzędziami. Mamy taki matryk stworzony, taki standard, który też pomaga odobrać odpowiednie narzędzia. Ale przede wszystkim zdrowy rozsądek i to zawsze będę powtarzał. Trzeba gdzieś mieć ten zdrowy rozsądek i wiedzieć, w którym kierunku uderzyć. Piotr, Ty odpowiadasz za cały ten obszar Operational Excellence.

24:24 · Podsumowanie i doświadczenia 1

In fact, tak naprawdę tych projektów było pięć, po prostu trzy projekty były zamknięte, jedna w fazie define, dwie w fazie improve. To nie jest tak, że te projekty gdzieś tam nie przyniosły sukcesu, bo oczywiście one swoje sukcesy przyniosły, tylko po prostu Widząc już po prostu, że my wcześniej tak naprawdę odgrzebaliśmy na przykład rdzenną przyczynę, no to bez sensu na siłę udawać, że my z projektem dalej jedziemy, tak? Zrobiliśmy tak naprawdę DOE, od razu zobaczyliśmy, gdzie jest problem, tak? Tam nie trzebało już faktycznie sztucznego tłumu robić, udawać, że my się spotykamy, robimy generowanie rozwiązań. Nie, okazało się, że szybciej znaleźliśmy to działanie. No i kończymy to, zamykamy, wderzamy, koniec. Oczywiście do certyfikacji nie mogę podejść, no bo nie zrobiłem tego całego DMAICA, tak?

Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.