Awans. Granice. Konflikt a Rola Lidera.

Cześć, cześć, tu Edyta Barcińska. I Łukasz Buczkowski, cześć Edyto. Witajcie, witaj Łukaszu i witajcie wszyscy, nasi słuchacze. I dziś zaczynamy od tematu, który rozwala wielu liderów, szczególnie po awansie. Nowy miesiąc, więc nowe tematy i zaczynamy od stawiania granic. Bo gdy nagle zaczynasz jako lider stawiać granice, robi się Napięcie, opór, a czasem może i nawet do konfliktów dochodzić. No tak, bo jakby jesteś nowym liderem, to wczoraj byłeś swój, a dzisiaj masz być szefem, no i Houston, kłopot, co tu robić, a nie każdy chce to przyjąć tak na lekko, bo też i konkurencja wokół ciebie była do tego stanowiska.

No zdecydowanie, dlatego dzisiaj warto porozmawiać o tym, jak stawiać granice, żeby były jasne, I żebyś nie musiał się z nich tłumaczyć jako lider. Bo gdy awansujesz w zespole, z którym wczoraj chodziłeś jeszcze na kawę, na wspólne obiady i nagle musisz zacząć podejmować decyzje, egzekwować wyniki, mówić nie, zaczyna się prawdziwa jazda. Tak Edyta, to się zaczyna jazda, bo ludzie dalej w Tobie widzą swojego, a Ty byś już chciał być tym liderem, na którego czekałeś, walczyłeś o ten awans, starałeś się, chcesz zostać liderem, a koledzy, koleżanki dalej Cię widzą jako swojego kolegę zza biurka, z którym razem kiedyś żeśmy różne rzeczy omawiali i czasami wychodzi, że jesteś zbyt miękki, a czasami wyjdzie, że jesteś zbyt ostry, bo za bardzo wejdzie w swoją rolę.

I jakby nie ma też tego oporu w podważaniu twoich decyzji, rzuca teksty niestosowne jakby do roli i testuje twoje granice. No umówmy się, że jako twój dobry znajomy z pracy, z którym pracowałeś wiele lat, on pozwala sobie testować, tak jak powiedziałeś, jak dzieci, testować te granice. Ewidentnie ta osoba nie przyjęła Edyta mojej roli jako szefa, a jego jako podwładnego i teraz jakby szef tutaj ma ten moment wyboru, że albo śmiejesz się razem z tym pracownikiem i udajesz, że nic się nie dzieje, Tak, albo właśnie, druga strona, mówisz mu wprost tym komunikatem. Słuchaj, zmieniła się moja rola.

Idźmy dalej, drugi przykład. Ktoś testuje granice po twoim awansie. O, dość często awansuję, jestem młodym. Widzę, że dalej wchodzimy w stare schematy. Moja rola się zmieniła i potrzebuję, żebyś to uwzględnił w naszym działaniu, Edyto. Tak, tak, jeżeli to by było do mnie, to tak. Zero tłumaczenia. Jakbyś testowała, to tak. Chodzi tu w tym sensie, żebyśmy się nie tłumaczyli, że dostaliśmy ten awans, bo ten awans jest za nasze dokonania, a jasno nazwali, że jesteśmy w zmianie i ta zmiana nastąpiła.

No to ja jako lider powiedziałabym w pewnym momencie stop, słuchaj, widzę, że wchodzimy w emocje, zatrzymajmy się na chwilę, wróćmy do faktów, przeanalizujmy to jeszcze raz i jakby ustalmy rozwiązanie. Musimy przywrócić kontrolę, bo jakby za bardzo się rozpędzimy w tych emocjach, to w pewnym momencie już się nie zatrzymamy. Natomiast przywracamy kontrolę i nie dajemy się wciągać w te emocjonalne kontrargumenty. Dokładnie tak, resetujemy emocje i wchodzimy do faktów, przychodzimy do faktów. Następny przykład i tak trochę zróbmy to może w ten sposób. Edyta ciągle podważa moją decyzję, a razem pracujemy.

I wtedy tutaj warto to krótko nazwać i mówimy Edyto, masz prawo mieć własne zdanie. Jednakże decyzja na ten moment jest taka, a nie inna. I ja ją podtrzymuję. Potrzebuję twojego wsparcia w realizacji. Czy może mogę na ciebie liczyć? Jasne. Słuchaj, to jest dla mnie tak, jakby ty tutaj jesteś liderem tego statku, więc jasne, wrócimy do tego, a teraz działamy. No i mamy tutaj uznanie, granice, kierunek. Krótko, treściwie i idziemy dalej. No to idziemy do sytuacji dziesiątej, kolejnej kiedy nic się nie zmienia pomimo rozmów i pomimo spotkań feedbackowych. No to wracamy kolejny raz, jakby kontraktując to nasze spotkanie i mówimy, że słuchaj, rozmawiamy o tym piąty, siódmy czy który tam raz, opierając się na faktach i ja nie widzę zmiany.

Dokładnie tak. No i co? No i bardzo dziękujemy za ten odcinek. Dziękuję Ci Edyto, to naprawdę było bardzo dobrze, bardzo dobrze, szybko, treściwie, konkretnie. Ja trochę mniej czerwony niż przy ostatnim odcinku. Muszę popracować nad make-upem, ale idziemy w dobrym kierunku. Coraz lepiej, coraz lepiej, ale to pokazuje tylko, że praktyka faktycznie jest potrzebna i jeżeli ktoś się zastanawia, czy zacząć, to po prostu zacznij i rób to, bo każdy krok do przodu pomaga w tym, żeby stawać się lepszym i to widać po nas, że też się ulepszamy. Dziękujemy, do usłyszenia. Do usłyszenia.