Selfloverka x Marcin Wróbel

Jeśli chodzi o takie wyrażanie agresywności, to jeszcze z tym się staramy gdzieś uporać, bo to jest często coś takiego, że ogólnie nie jestem agresywny, ale często dzieją się w naszym życiu sytuacje, które powodują, że ci się nie dam skacze i to tak mocno, że Jezus chcemy coś komuś powiedzieć albo ktoś nam świeci długimi światłami jak jedziemy autem i mamy już tak się coś gotuje. Nam kobietom też się gotuje. Ja potem wychodzę z założenia, co mi da, że ja mu oddam. W sensie, że ja będę się wkurwiał, że będę tak zaciskał zęby i trąbił na niego przykładowo. Bo też wychodzę z założenia, że w życiu powinniśmy być dobrzy. A dlaczego? Bo nigdy nie da się być za dobrym w życiu.

Samoleczenia siebie i sprawczości. Także tylko my jesteśmy w stanie zmienić siebie, a jak zmienimy siebie, to zmienimy wszystko wokół nas. I potem wchodząc w takie interakcje, rozmawiając ze sobą, po co mi to w sumie? Po co mi ten alkohol? No po co mi on? Bo w sumie to jest toksyczna sama rzecz. Nie ma zero profitów. Potem po co mi ta osoba w życiu? Zadajemy sobie pytania, które mogą podważyć nasz byt tu i teraz, to zaczniemy jakby naszą głowę skierujemy do Jezus, co złamie schematy, czemu się o to pytania, jakby zadając im głębsze pytania, im bardziej takie świadome, to możemy zniszczyć tą właśnie strefę komfortu, do której jesteśmy przyzwyczajeni od lat.