Ścieżki miłości odc. 66 – Wanda Rutkiewicz

Ścieżki miłości. W cieniu wielkich gór. Wanda Rutkiewicz była jedną z najwybitniejszych Polek światowego himalaizmu. Jako trzecia kobieta na świecie, pierwsza Europejka, a zatem i pierwsza Polka, stanęła na Mount Everestie, najwyższym szczycie Ziemi. Jako pierwsza kobieta na świecie zdobyła Szczytka II. Była wspaniałą himaljaistką, wspaniałą kobietą, cudownym człowiekiem, bardzo odważnym i bardzo też samotnym, wiedzącym czego chce i dążącym do celu.

I wtedy usłyszałam, że góry szumią, że szumią kosówki, szumią sosny, mimo że nie było wiatru, że góry szumią, że tam nie ma ciszy, że szumią strumienie, być może gdzieś daleko szumi wiatr na grani mięguszowieckich szczytów. Pamiętam, że siedziałam na brzegu Morskiego Oka i myślałam, że tu jest tak pięknie, że właściwie mogłabym tu być stale, że chciałabym zostać tutaj na zawsze. Wanda poznaje Wojciecha Rutkiewicza. Swojego pierwszego męża, na którego mówili Kiciuś, poznała bodajże pod koniec lat 60-tych na jednym z wyjazdów i tak to się zaczęło.

Ale może to jest potrzebne tym, którzy to robią? Może oni po prostu potrzebują tego, żeby żyć? Nie udawało jej się spotkać takiego mężczyzny, który by ją akceptował, akceptowałby jej wolność, jej wybory i dawał jej takiej poczucie bezpieczeństwa. Tutaj mężczyźni jej zazdrościli, tutaj w Polsce mężczyźni z nią rywalizowali, ona była dla nich zagrożeniem. Większość jej mężczyzn to później byli mężczyźni, którzy nie byli Polakami, którzy nie mieli krompleksów, którzy podziwiali ją, ale nie rywalizowali. Byli dla niej wsparciem, byli jej skałą, jej górą. Kurt Linke wydawał się wreszcie odpowiednim partnerem dla Wandy Rutkiewicz.

Następny rok przyniósł Wandzie Rutkiewicz wielkie zwycięstwo, ale i równie wiele goryczy. Anna Purna, czyli 1991 rok, kiedy weszła na Anna Purnę sama, koledzy schodzili, a ona górę zdobyła sama o zachodzie słońca, zrobiła zdjęcie jedno jedyne, było tak zimno, że aparat pękł. No i potem koledzy oskarżyli ją o to, że nigdy nie weszła i nie zdobyła tej anapurny. Pokazała to jedno jedyne zdjęcie. Komisja Polskiego Związku Alpinizmu orzekła, że jednak weszła na tą anapurnę. Jednak to było dla niej po prostu tak straszne, jakby ktoś jej po prostu splunął w twarz. Kobiecie, himalaińscy, człowiekowi o tak długim stażu, który zdobył tyle szczytów, zarzucić kłamstwo, wydaje mi się rzeczą tak okropną,

Wanda Rutkiewicz zginęła w maju 1992 roku podczas ataku szczytowego na Kanchenjongę. Trzeci co do wysokości szczyt Ziemi. Miała wówczas 49 lat. Wanda kochała góry. To była największą miłością Wandy. I wydaje mi się, że kochała Kurta, czyli tego ostatniego i właściwie pierwszego mężczyznę, z którym chciała się zestarzeć. To był człowiek, który nie zazdrościł, nie rywalizował, potrafił ją rozbawić i kochał wolność i niezależność tak jak ona.