Mentionsy Mentionsy
Samiec Beta
Samiec Beta

#95 – CZY OSCARY TO GÓWNO??? [GOŚCINNIE: K. CZAJKA-KOMINIARCZUK]

14.03.2024 ·1 godz 22 min

Dzisiaj do odcinka wpadła największa specjalistka od Oscarów w Polsce – Katarzyna Czajka-Kominiarczuk. I odpowiedziała na palące pytanie z tytułu odcinka. *** Zapraszamy do wsparcia na: https://patronite.pl/samiecbeta Możesz nam postawić kawę na: https://buycoffee.to/samiecbeta Nasza grupa „Samiec Beka" (memy, komentarze itd.): https://www.facebook.com/groups/736889207766543 Nasz Discord: https://discord.gg/7VK2pUUXHQ

Chciałabym zobaczyć tę opowieść. No i tak siedziałam do samego końca i tak czekałam, czekałam, aż ta opowieść nabierze takiego kształtu, jakiego pragnęłam. No, ale widziałam głównie Bradley'a Coopera, który patrzył w ten ekran i miał takie... Dostanę już Oscar'a. Czy już mogę? Proszę. Tutaj warto chwilę autoreklamy może Kasia. Kasia ma podcast o musicalach. Tak, mam z Patrycją Muchą, czyli dziewczyną, która ma doktorat z musicali i to jest bardzo ważne, bo odcinek o tym, że nienawidzimy La La Land nagraliśmy dopiero po tym, jak zrobiła doktorat, żebyśmy miały papier, że ona ma rację. I tak, to jest o musicalach podcast i rzeczywiście tam przez półtorej godziny gadamy o musicalach klasycznych, filmowych, bo obie je bardzo kochamy. No dobra, to co? To przejdźmy też może do najlepszej reżyserii Oppenheimer, też Chris Nolan.

To jest skomplikowane, bo ja nie uważam, że Oppenheimer jest największym osiągnięciem filmowym Christophera Nolana. A co jest? Dla mnie Dunkierka. Dla mnie Dunkierka. Uważam, że to przełamanie pewnego schematu kina wojennego wyszło mu fantastycznie. Stworzenie filmu o sytuacji porażki, który jednocześnie jest angażujący i buduje cały czas to napięcie, a wiemy jak to się skończy. Wiecie, wiemy jak się skończyła ewakuacja Zunkieki. M.F. : Tutaj też wiemy jak to się skończy. C.J. : Tak, jest bardzo trudne. Ja nie przepadam, ja nie lubię Interstellar ani Incepcji. Nie chciałabym powiedzieć, że to nie jest moje kino, ale dla mnie to jest tak strasznie pretensjonalne, że bez trudem to oglądam. Ja Incepcji też nie lubię, ale z Interstellarem mam tak, że obejrzałem ten film już sześć razy, bo to jest taki spoko film, żeby sobie włączyć po prostu, żeby leciał.

I za każdym razem mam z nim kompletnie inaczej. W sensie czasami mam, że się zalewam łzami, że o nie, ta podróż przez czas. Coś tam czasami mam, boże, co za pretensjonalne gówno to jest. I potem za następnym razem znowu płaczę. Znasz najlepsze streszczenie Interstellar? Nie. Facec chowa się za meblościanką, żeby uniknąć pracy w polu. Słuchajcie, to jest dobre słyszenie. Natomiast uważam, że bardzo jest ważne, żeby Christopher Nolan dostał Oscara za reżyserię, ponieważ bardzo nam brakuje we współczesnym kinie reżyserów takich jak on. Znaczy takich, którzy z jednej strony tworzą kino popularne, które może być nawet kinem superbohaterskim, ale z drugiej strony cały czas mają jakąś wizję swojego kina. Mają wizję, jak chcą robić te filmy, jak one mają wyglądać, jak mają brzmieć, na jakich materiałach są robione, z jakimi aktorami.

I ja bardzo za to Christophera Nolana szanuję, że on mógłby z całym tym swoim pomysłem na kino pójść w stronę kina niezależnego, niszowego i spokojnie by się tam znalazł. Pamiętamy Memento czy Bezsenność, jego świetne pierwsze filmy, ale on poszedł właśnie w te blockbustery i jeśli porównamy to, co robi Christopher Nolan chociażby z tym, jak większość z nas jakby nie idzie na filmy superbohaterskie dla reżyserów, a część z nas w ogóle nie pamięta, jak się ci reżyserzy nazywają. No to ja bym bardzo chciała, żeby on był takim wzorem, tak? Że możesz robić dobre, wysokobudżetowe kino, nie tracąc jakichś tam elementów artystycznej, artystycznego wyrazu. I to jest, moim zdaniem... C.J. : Teraz sobie zdałem sprawę, że chyba oglądałem wszystkie filmy Nolana, wydaje mi się. Bo pierwszy to był ten following, nie?

Tak, jest Following Memento, Bezsenność, poczekaj, no to tam Interstellar, Prestige, Dunkierka, Tenet, Incepcja, Oppenheimer, no i Batman. I Batmana jeszcze. No to może być jej wszystkie. To rzeczywiście. No bo on też nie trzaska tych filmów aż tak dużo. Tak. No a też w zasadzie nie ma żadnego złego filmu. Jak ktoś chce taką ciekawostkę, to polecam sobie obejrzeć Following. Film zrobiony za tam chyba 3000 dolarów w ogóle. Razem z bratem Jonathanem. I już w tym takim filmie, który jest w zasadzie taką trochę lepszą... Nie, w zasadzie jest etiudą taką trochę studencką, byśmy powiedzieli, czarno-biała i ten. Tam widać tego Nolana, który jest w Oppenheimerze.

Totalnie... Kiedyś to było wrzucone na YouTube'a z komentarzem też Nolana, ale potem to usunęli. Trzeba by to gdzieś tam poszukać, ale polecam sobie to obejrzeć. Nawet żeby zobaczyć... Że małymi środkami można zrobić coś fajnego i potem tylko ulepszać te rzeczy, które nas jarają. A to, co mówisz z tym, że on łączy te właśnie dwa żywioły, że swoją artystyczną wizję i zarabianie pieniążków jednak i wysokobudżetowe kino, to jest trochę, teraz czytam właśnie, mówiłem wam przed nagraniem tę książkę Kurta Vonneguta o pisaniu kreatywnym i tam jedną z jego zasad jest, żeby nie przynudzać, żeby łączyć właśnie jedno z drugim, żeby jednak to było I sprzedawalne w jakiś tam sposób, żeby to było angażujące, ale żeby też coś tam się niosło za tym głębszego.

I tylko powiem tak. Więc od razu jakby jak wyszły wyniki, no to napisałem, że jaka poprawność polityczna, jak wygrał biały cis-hetero chłop w filmie o białym cis-hetero chłopie, który po prostu jest amerykańskim bohaterem, ale nieważne, bo już tego Marcina zostawmy, ale... Moim zdaniem, w sensie jakie jest twoje zdanie, bo moim zdaniem kino właśnie wstaje z kolan teraz, że byliśmy zachwyśnięci przez te parę ostatnich lat tym blockbusterowym takim szlamem po prostu, który ja uwielbiam, to się nie ma co wstydzić, ja to lubię, ale mam wrażenie, że teraz taki, przeszła trochę ta, ten pieniądz z tego właśnie wielkiego kina, trochę przeszedł na te mniejsze rzeczy i to kino środka, mam wrażenie, że go nie było przez ostatnie parę lat i teraz dochodzi głos. Tak, nie było. No ja po kolei, tak? Po pierwsze, to znaczy,

No ja, jak tak się zastanawiałem, to ja byłem w ogóle team Sandra Hüller. Jestem fajny. Bo jakby jest to ciekawe, że ona była nominowana, w sensie jakby... Dwa jej filmy były w kategoriach, tak. I to jest w ogóle, ja pamiętam jak oglądałem, pierwszy raz ją widziałem w Tony Merdmanie, tam parę lat temu, no i nigdy bym nie powiedział, że jakaś Niemka po prostu zrobi taką wielką karierę. No czasem, czasem Hollywood łapie kogoś, no Christopher Waltza też wyciągnęli z austriackich teatrów, zresztą... Teraz pan będzie grał, chodź, wychodzimy z tego teatru austriackiego, będzie pan grał teraz. Ile też gra w teatrze, zresztą pięknie opowiadała o tym, jak inaczej się gra w Niemczech i że jak się komuś coś nie podoba, to wychodzi, że oni mają w teatrze takie stare drzwi, które strasznie skrzypią i czasem muszą przerywać spektakl.

Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.