Stanisław Lem - Kongres futurologiczny

Książka na weekend. Krzysztof Żołądek, kłaniam się i zapraszam do dobrej lektury. Na najbliższe wolne chwile polecam kontynuację cyklu Canon Lema, w której przed tygodniem prezentowaliśmy powieść Solaris. Teraz sięgnijmy po Kongres Futurologiczny, rzecz jasna autorstwa Stanisława Lema, wydany nakładem Wydawnictwa Literackiego. Jak i poprzednia, tak i ta powieść została wydana w twardej oprawie z surową grafiką. To brawurowa opowieść o konsumpcyjnym społeczeństwie, jak najbardziej aktualna w obecnych realiach, zatem zajrzyjmy na karty tej książki. Ósmy Światowy Kongres Futurologiczny odbył się w Kostarikanie.

Na dachach niskiej części zabudowań mieściły się korty tenisowe, pływalnie, solaria, tory wyścigów gokartowych, karuzele, które były zarazem ruletkami, strzelnica, można tam było strzelać do wypchanych osób, do kogo dusza zapragnęła. Zamówienia specjalne realizowano w 24 godziny oraz muszla koncertowa z instalacją do natryskiwania słuchaczy gazem łzawiącym. Dostał mi się apartament na setnym piętrze, z którego mogłem oglądać tylko górną powierzchnię sinobrunatnej chmury smogu spowijającej miasto. Niektóre z urządzeń hotelowych zastanowiły mnie, na przykład trzymetrowy żelazny drąg stojący w kącie jazpisowej łazienki, pomalowana barwami ochronnymi peleryna maskująca w szafie, czy worek z sucharami pod łóżkiem. W łazience wisiał obok ręczników gruby zwój typowej liny wysokogórskiej, a na drzwiach, gdym po raz pierwszy wetknął klucz do zamka Yale, zauważyłem małą tabliczkę z napisem Dyrekcja Hiltona gwarantuje brak bomb w tym pomieszczeniu.