Łukasz Kaczmarek - Psycholog z UAM w Poznaniu

No więc skala jest tutaj ogromna. Żyjemy w takim świecie, w którym właściwie więcej osób gra niż nie gra w społeczeństwach. w krajach rozwiniętych gracze, w zależności od różnych badań, ale to jest zawsze powyżej 50%, niekiedy nawet do 70%. Więc jak kiedyś sobie zadawaliśmy pytanie, czemu ktoś gra, to teraz bardziej zasadne jest pytanie, czemu ktoś nie gra, tylko komputerowo, bo to już jest zdecydowana mniejszość, zwłaszcza w młodszych grupach wiekowych. W takim razie sobie muszę zadać to pytanie. Dlaczego nie gra? Nigdy mnie to nie interesowało, muszę panu powiedzieć, panie profesorze. Znaczy, kiedyś w czasach młodości, to pewnie tak, zdarzały się. Na przykład taka gra, nie wiem, czy pan pamięta, Sensible World of Soccer. Ta była moja gra ulubiona, tak.

A grają jeszcze w takie gry, takie gry retro właśnie, jak Sensible World of Soccer? Myślę, że w taką też. Wszystkie gry właściwie takie, które pamiętamy z dzieciństwa, mając zaskakująco długie życie, cały czas się próbuje bić rekordy w Tetris, w Mario, pobijać jakieś milisekundy znajdując... nowe sposoby na przejście szybciej na danej planszce. Także dobre gry myślę, że są wieczne i takie gry, takie tytuły jak tutaj wymieniliśmy, Counter Strike czy FIFA, to będą rzeczywiście gry, które uzyskają pewnie status takich nowoczesnych szachów czy... czy jakichś właśnie wikier tego typu jak piłka nożna, więc to są pewnego rodzaju archetypy rywalizacji, które myślę, że w tym cyfrowym świecie będą z nami bardzo długo.