Zawsze znaliśmy od strony Starego Miasta, a wyszło zdjęcie właśnie od drugiego narożnika tego budynku, to klasztor został przerobiony na koszary i tam też w trakcie pierwszej wojny najpierw stacjonowały różne organizacje, instytucje legionowe, potem stacjonował tam setny cieszyński pułk piechoty austro-węgierski, także też było to miejsce powiązane z tą walką o niepodległość. A co się stało z tymi koszarami? W 1939 roku Niemcy w trakcie walk i bombardowania miasta je spalili, potem częściowo odbudowali, część nadających się do użycia budynków wykorzystywali, a w okresie po II wojnie światowej niestety zostały rozebrane do gołej ziemi. A te kamienice to też przypadek, że już nie, po prostu ich nie ma? Znaczy one też zostały zbombardowane we wrześniu 1939 roku i częściowo po wojnie zostały rozebrane, a potem kiedy w latach 70. szykowano Piotrków do dożynek centralnych, to resztę budynków rozebrano, zaczęto szykować teren pod dwupasmówkę, pod wózetkę piotrkowską i też niestety te budynki zniknęły.
Legiony i całe to środowisko polityczne wokół nich, to jest łącznie wszystkich, a wyliczam też tych, którzy zginęli na wojnie, zginęli w obozach, zmarli z chorób, absolutnie wszyscy, to jest około 50 tysięcy osób przez 4 lata. Następnie mamy też pogotowie bojowe PPS, mamy POW, mamy organizacje narodowe, od prawa do lewa, trochę tych organizacji jest, ale to zaangażowanie jest tak naprawdę niewiele większe, a jakby liczyć ten rdzeń najbardziej aktywnych, najbardziej rzutkich i mówimy i o ówczesnej prawicy i lewicy, których działania summa summarum przyrządziły się do naszej niepodległości. Ternyrdzeń to było myślę może 15 tysięcy osób takich, które naprawdę rzuciły na szalę wszystko i tak naprawdę zobaczmy jak niewielu ludziom wtedy zawdzięczaliśmy wszystko.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.