Kobieta i mężczyzna. Równość i odmienność chciane przez Boga. | ZDROWA NAUKKKA #18

Święty Paweł poucza nas, że dwóch ludzi dało początek rodzajowi ludzkiemu – Adam i Chrystus. Stał się, mówi pierwszy człowiek Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam duchem ożywiającym. Pierwszy został stworzony przez ostatniego. Od niego też otrzymał duszę dającą życie. Drugi Adam umieścił swój obraz w pierwszym, gdy go stwarzał. Dlatego przyjął jego ciało i imię, aby nie zginęło to, co uczynił na swe podobieństwo. Jest zatem pierwszy Adam i ostatni Adam. Tamten pierwszy ma początek, ten ostatni nie ma końca. A jest w rzeczywistości pierwszy, jak to sam stwierdza. Ja jestem pierwszy i ostatni. To św. Piotr Chryzolog tutaj był czytany. Dzięki wspólnemu początkowi rodzaj ludzki stanowi jedność. Bóg bowiem z jednego człowieka wywiódł cały rodzaj ludzki.

I tutaj dzieje 17.26. Wspaniała wizja, która pozwala nam rozważać i kontemplować rodzaj ludzki w jedności jego początku w Bogu. W jedności jego natury, u wszystkich złożonej tak samo z materialnego ciała i nieśmiertelnej i duchowej duszy. W jedności jego bezpośredniego celu i jego misji, w świecie spełnianej podczas ziemskiego życia. W jedności miejsca jego zamieszkania, ziemi oraz dóbr, z których wszyscy ludzie na podstawie prawa naturalnego mogą korzystać, by podtrzymywać i rozwijać swoje życie. W jedności celu nadprzyrodzonego, którym jest sam Bóg, Do którego wszyscy mają dążyć. W jedności środków potrzebnych do osiągnięcia tego celu. W jedności odkupienia, które Chrystus wszystkim obficie darował. Prawo ludzkiej solidarności i miłości, nie wykluczając bogatej różnorodności osób, kultur i narodów, zapewnia nasz, że wszyscy ludzie są rzeczywiście braćmi.

Oznacza także wszystko to, co w człowieku jest najbardziej wewnętrzne i najwartościowsze. To, co sprawia, że człowiek jest w sposób szczególny obrazem Boga. Dusza oznacza zasadę duchową w człowieku. Ciało człowieka uczestniczy w godności obrazu Bożego. Jest ono ciałem ludzkim właśnie dlatego, że jest ożywiane przez duszę duchową i cała osoba ludzka jest przeznaczona, by stać się w ciele Chrystusa Świątynią Ducha. Stanowiąc jedność cielesną i duchową, człowiek przez samą swoją cielesność łączy w sobie elementy świata materialnego. Także przez niego osiągają one swoją głębię i wznoszą głos w dobrowolnej pochwale Stwórcy. Człowiekowi nie wolno więc gardzić życiem cielesnym, lecz przeciwnie. Właśnie swoje ciało, jako stworzone przez Boga i przeznaczone do wskrzeszenia w dniu ostatnim, powinien uważać za dobre i godne szacunku .

Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię. Przekazując swojemu potomstwu życie ludzkie, mężczyzna i kobieta jako małżonkowie i rodzice współdziałają w wyjątkowy sposób z dziełem twórcy. W zamyśle Bożym mężczyzna i kobieta są powołani do czynienia sobie ziemi poddaną jako zarządcy Boży. To władanie nie może być samowolnym i niszczącym panowaniem. Mężczyzna i kobieta stworzeni na obraz Stwórcy, który miłuje wszystkie stworzenia, są powołani, by uczestniczyć w opatrzności Bożej w stosunku do innych stworzeń. Z tego wynika ich odpowiedzialność za świat powierzony im przez Boga. Pierwszy człowiek nie tylko został stworzony jako dobry, lecz także ukonstytuowany w przyjaźni ze swoim Stwórcą oraz w harmonii z sobą samym i otaczającym go stworzeniem. Stan ten przewyższy jedynie chwała nowego stworzenia w Chrystusie.

Człowiek był nieskazitelny i uporządkowany w swoim bycie, ponieważ był wolny od potrójnej porządliwości, która poddaje go przyjemnościom zmysłowym, pożądaniu dóbr ziemskich i afirmacji siebie, wbrew nakazom rozumu. Znakiem zażyłości człowieka z Bogiem jest to, że Bóg umieszcza go w ogrodzie. Człowiek żyje w nim, aby uprawiał go i doglądał. Praca nie jest ciężarem, ale współpraca mężczyzny i kobiety z Bogiem w doskonaleniu stworzenia widzialnego. Piękne, co? Praca nie jest ciężarem. Harmonia pierwotnej sprawiedliwości przewidziana dla człowieka w zamyśle Bożym zostanie utracona przez grzech naszych pierwszych rodziców. Boże, Ty stworzyłeś człowieka na swoje podobieństwo i powierzyłeś mu cały świat, aby, służąc Tobie samemu jako Stwórcy, rządził wszelkim stworzeniem. Człowiek jest przeznaczony do odtwarzania obrazu Syna Bożego, który stał się człowiekiem, obrazem Boga niewidzialnego, aby Chrystus był pierworodnym między wielu braćmi i siostrami.

To jest ciekawe, nie? Człowiek jest przeznaczony do odtwarzania obrazu Syna Bożego. Czyli, że mamy naśladować Chrystusa, mamy się Stawać jako On, żeby odtworzyć Jego obraz, aby Chrystus był pierworodnym między wielu braćmi i siostrami. Człowiek jest jeden ciałem i duszą. Nauka wiary przyjmuje, że dusza duchowa i nieśmiertelna jest stworzona bezpośrednio przez Boga. Bóg nie stworzył człowieka samotnym, gdyż od początku stworzył mężczyznę i niewiastę, a ich związek stanowi pierwszą formę wspólnoty osób. Objawienie pozwala nam poznać stan pierwotnej świętości i sprawiedliwości mężczyzny i kobiety przed grzechem. Z ich przyjaźni z Bogiem wypływało szczęście ich życia w raju. No a potem był upadek.