W naszym studio - reżyser Xawery Żuławski

o Piotrku i takim jakby tonie, jakim on nadawał tym filmom, które Watch Out Studio stara się produkować, no to mogę powiedzieć, że Piotrkowi bardzo zależało, żeby robić filmy o takim pozytywnym wizerunku i jego zawsze takim marzeniem było, żeby publiczność Szczególnie Polska wychodziła z tych historii podniesiona na duchu, z uśmiechem na twarzy. No bo też mogę to powiedzieć, że film Kulej również nie jest filmem, jaki obecnie w Polsce najczęściej się robi, czyli filmem rozliczeniowym. Ten film z niczego nikogo nie rozlicza, tylko opowiada po prostu historię i stara się jakby nadać ten pozytywny ton naszemu bohaterowi. Ale czasy to jest czasy lata 60 naszego wspaniałego, no w tej chwili sobie możemy powiedzieć, powspominać, prawda, co niektórzy PRL-u i tam jest, no przynajmniej z tego co ja widziałam, wódka się leje, cały czas tańce, tak, no i tutaj jest ten ukryty element, że jest oczywiście boks, krew się leje, też są takie zbliżenia dosyć takie graficzne, tak, ale w tym samym czasie jest również

Skupienie, skupienie. Ale mnie też tak jakby, no może nie zaskoczyło, ale z opowiadań przynajmniej rodziców przypomniały mi się tutaj te kwestie tych imprez. Bo za PRL-u były tak zwane dancingi. Po tańcówki. O, po tańcówki, czyli się siadało. Jeszcze się na to mówiło fajfy. I czasami było takie odgłoszenie, dzisiaj fajf jest o szóstej. A no właśnie, czyli były te stoły zastawione, oczywiście wódka się lała, była przekąska, coś tam się jadło i orkiestra grała, no lub też już może trochę później z płyt grali, ale te pary wychodziły na parkiet i się tańczyło. Tak jest. I tutaj jest ta rzeczywistość PRL-u, bo PRL z jednej strony był ciemny, smutny, była ta rzeczywistość tych czasów, a z drugiej strony te dancingi tak jakby wynosiły nas na jakieś sale balowe.