W naszym studio - reżyser Xawery Żuławski

Słuchasz SBS Po Polsku. Więcej ciekawych historii znajdziesz na stronie sbs.com.au. Dzień dobry Państwu. Witamy Państwa bardzo serdecznie już razem z naszymi gośćmi w studio. Państwo, którzy nas słyszą w tej chwili i później będą mogli nas obejrzeć na wizji. Machamy naszym widzom. Dzień dobry. Witamy Państwa serdecznie. Państwa, czyli pana Xawarego Żuławskiego, autora jednego z najnowszych polskich filmów Kulej. Dwie strony medalu, a film już za kilka dni będziemy mogli zobaczyć w kinach w Sydney. To już 27 lipca.

A także małżonkę witamy, panią Marię Strzelecką, w podróży towarzyszy mężowi, ale poza tym zawodowo jest artystką, pisarką, aktorką, słyszałam, a także ilustratorką książek dla dzieci. Witamy Państwa bardzo serdecznie. Dzień dobry. Witamy. Sądzę, że temat hit w ogóle, no i taki dominujący dzisiaj podczas dzisiejszego programu, to koniecznie musi być ten najnowszy pana film Kulej. Dwie strony medalu. Może od tego zacznijmy, jak to wszystko było. Film, oczywiście my już wiemy, Joasia widziała film, ja tylko zwiastuny, że jest to biopik właściwie, biografia boksera Jerzego Kuleja. Skąd ten pomysł w ogóle?

Tak, to zacznę od tego, że ten film nie jest tylko filmem bokserskim i sportowym. Myślę, że jest to film też opowiadający o związku i miłości między dwojgiem bardzo młodych ludzi w latach 60. To jest właśnie między Jerzym a Heleną Kulej. Jak to się stało? No, stało się to może w dość banalny może sposób dla mnie przynajmniej. No, w każdym razie to nie mi zależało na zrealizowaniu tego filmu, tylko najbardziej zależało synowi Jerzego. czyli Waldemarowi Kulej, któremu w ogóle zawdzięczamy to, że dzisiaj tu na przykład jesteśmy z tym filmem, bo to Waldek z całych swoich sił przez wiele lat dążył do tego, aby historia jego ojca, historia tego podwójnego mistrzostwa, czyli tego, że Jurek Kulej zdobył dwa złote medale na dwóch olimpiadach z rzędu, czyli w Tokio i w Meksyku w latach 60-tych, zdobył dwa złote medale w boksie,

On to zrobił po obejrzeniu takiego filmu jak Bogowie o profesorze Relidze, który zdobył wśród polskiej publiczności ogromne uznanie ten film, jak i Sztukę Kochania o Michalinie Wisłockiej. No i po obejrzeniu tych dwóch filmów był przekonany, że tylko Watch Out Studio będzie w stanie zrobić dobry film o ojcu. I bardzo mocno zaczął nalegać i kiedy Krzysztof Terej, producent dzisiaj filmu Kulej Dwie Strony Medalu, odczytał tego maila, spotkał się z Waldkiem i potem wrócił do biura mówiąc, że słuchajcie, jest taka akcja, że syn Kuleja, znanego nam boksera, chce żebyśmy zrobili film o jego ojcu, no to jeszcze wtedy żyjący Piotrek aż podskoczył z radości i mówi tak, zróbmy taki film, bo teraz muszę powiedzieć jeszcze jedną rzecz,

o Piotrku i takim jakby tonie, jakim on nadawał tym filmom, które Watch Out Studio stara się produkować, no to mogę powiedzieć, że Piotrkowi bardzo zależało, żeby robić filmy o takim pozytywnym wizerunku i jego zawsze takim marzeniem było, żeby publiczność Szczególnie Polska wychodziła z tych historii podniesiona na duchu, z uśmiechem na twarzy. No bo też mogę to powiedzieć, że film Kulej również nie jest filmem, jaki obecnie w Polsce najczęściej się robi, czyli filmem rozliczeniowym. Ten film z niczego nikogo nie rozlicza, tylko opowiada po prostu historię i stara się jakby nadać ten pozytywny ton naszemu bohaterowi. Ale czasy to jest czasy lata 60 naszego wspaniałego, no w tej chwili sobie możemy powiedzieć, powspominać, prawda, co niektórzy PRL-u i tam jest, no przynajmniej z tego co ja widziałam, wódka się leje, cały czas tańce, tak, no i tutaj jest ten ukryty element, że jest oczywiście boks, krew się leje, też są takie zbliżenia dosyć takie graficzne, tak, ale w tym samym czasie jest również

taniec i jest to tango. Skąd się wzięło to tango? Ja sobie to tak kojarzę, ja już zaraz panu oczywiście dam odpowiedzieć, ale ja sobie tak skojarzyłam, że tak, jak ten bokser trenuje, to tam jest taka praca specyficzna, praca nóg. Nóżkami trzeba przebierać. Pomyślałam sobie, czy czasami właśnie ta praca nóg, czyli gdzie tango, gdzie te nogi, I gdzie boks? Tak, tak. No jakby w tym pytaniu parę odpowiedzi już się pojawiło. No w każdym razie, nie byłoby tego tańca, gdyby nie historia Jerzego i Heleny. Rafał Lipski, który pisał scenariusz do Kuleja, spotykał się z żyjącymi osobami, które pamiętały tamte czasy i najważniejszą osobą, czyli z Heleną Kulej, która żyje do dzisiaj. I to ona, opowiadając tą historię ze swojej perspektywy, w ogóle zwróciła nam uwagę na...

siebie, na kobietę przy Jerzym, bo generalnie postać jako legenda istnieje sama. Jest Jerzy Kulej i jakby nic dookoła. Helena jakby się pojawiła wraz z naszą chęcią zrealizowania tego filmu i obaj też z Rafałem stwierdziliśmy, że to musi być też po części jej historia, że musimy ją wyłonić jakby z tej ciemności, tego cienia, które Jurek swoim mistrzostwem i swoją legendą na niej się odkładał. No i to Helena opowiedziała, że właśnie oni uwielbiali tańczyć i byli parą w ogóle taneczną, brali udział w różnych konkursach i nawet je wygrywali. No i kiedy Rafał wrócił z taką rewelacją, że w ogóle Jurek i Helena to była roztańczona para, tak się o nim mówiło, no to ja się totalnie ucieszyłem, bo bardzo lubię taniec w filmie i pomyślałem, o to mamy jakby takie pełne prawo.

ustawieni i o tych błędach młodości i tego, że właśnie ten film też opowiada o tym, że system jako taki musi trzymać łapę na takim gościu jak Jerzy Kulej. Tak, między polityką a sportem to było bardzo blisko wtedy, prawda? Z jednej strony systemowi zależy na tym, żeby Jurek, czy bokserzy, czy w ogóle sportowcy odnosili sukcesy. Z drugiej strony taki człowiek, który staje się zbyt popularny, zaczyna mieć jakby głos w społeczeństwie, więc lepiej by było, żeby on za bardzo się nie... Nie wychylał, nie przed szereg wychodził. Tutaj ten film też opowiada o tej próbie skontrolowania tego naszego, jak to my mówimy, Jureczka, który był żywym srebrem, jak nie złotem. To powrócimy do tego tematu. Jeszcze ja zagram to obiecane tango, bo tam jest cała scena, długa tego tańca.

A trzeba wam wiedzieć, że Jurek stoczył ponad 300 walk w swoim życiu i nigdy nie został znokautowany, tuż tak na marginesie. Walki poza granicami Polski. Tak, miały miejsce, było sporo, były Mistrzostwa Europy, też spotkania na przykład drużyn, czyli Polska kontra Irlandia na przykład, czy różne inne, także okazji do tego, by zostać na Zachodzie było wiele. Powiem szczerze, że Jurek no jednak przede wszystkim kochał Helenę, kochał swojego syna właśnie Waldka i mam wrażenie, że kochał Polskę i się tam najlepiej czuł, więc on tak generalnie z zamiaru uciekać to nie miał żadnego. Pani Helena i Jerzy, Helena małżonka Jerzego Kulaja, wspominał pan wcześniej, że chcieliście też jej postać pokazać, żeby ona nie była tak cały czas w cieniu tego swojego wielkiego męża i tutaj jak graliśmy piosenkę, to wspomniałam o tym, że

Jest to ciekawe, że reżyser, że twórca zdecydował się to pokazać, bo tak naprawdę w życiu często tak bywa, że kobieta często jest, no nie chcę mówić szyją, tak mężczyzna głową, bo niektóre panie tutaj będą protestować, ale za każdym wielkim lub też przy każdym wielkim człowieku mężczyźnie stoi wielka kobieta. Czy tak pan pokazał Helenę? Zapewne tak jest. Myślę, że rzeczywiście starając się nadążyć za dzisiejszą jakby myślą, też taką, która nie stara się, ta myśl dzisiejsza jest jakby eliminuje granice między kobietą a mężczyzną. Tak samo za bardzo silną kobietą może stać mężczyzna. Tak, dokładnie, oczywiście. Odrobinę słabszy.

I dobrze, jeśli się da ciągnąć za uszy. Bo niektórzy nie chcą, nie chcą się poddać, tak? Tak, tak. No a z panią Heleną Kulej było jak? Myślę, że na pewno w tamtych czasach to musimy jeszcze tam pamiętać o czasach, w jakich oni żyją. To rzeczywiście według nas, twórców tego filmu, no gdyby nie Helena, to na pewno Jurek by na pewno nie zdobył drugiego złota. Prawdopodobnie i pierwszego również. Czyli rzeczywiście mamy takie wrażenie, że Helena wnosiła w jego życie zarówno i porządek, jak i bardzo dbała o to, żeby jemu się te sukcesy sportowe udawały. No dzisiaj jest, jak mówię, trochę inaczej. Dzisiaj stawiamy na partnerstwo, tak mi się wydaje, i na to, by wzajemnie szanować swoje role, jakie pełnimy w życiu i wzajemnie się wspierać.

No tak, ale to później. Na początku. No więc właśnie. Jak wyglądała praca nad tym projektem? Bym zaczął od tego, że Mowa Ptaków jest kompletnie innym filmem niż Kulej Dwie Strony Medalu. Jest to bardziej wypowiedź artystyczna, bym to tak nazwał. Jest to film, który powstawał z takiej głębokiej intuicji, bez jakby takiego matematycznego może planowania. Bo też, no właśnie, właściwie tuż przed śmiercią, bo oboje mojej rodzice nie żyją, więc tuż przed śmiercią ojciec mi wręczył scenariusz Mowy Ptaków i powiedział mniej więcej coś w stylu przeczytaj i zrób sobie z tym co chcesz. Więc ja nie bardzo miałem wtedy głowę na czytanie takiego scenariusza, tylko go wrzuciłem do samochodu na tylne siedzenie.

I dopiero tam zacząłem się uczyć tego zawodu, a nie, że wkraczałem po szkole, ja Żuławski, teraz ja będę robił. To się okazało kompletnie niemożliwe i musiałem się bardzo dużo nauczyć, zanim stanąłem na swoim planie i zanim zacząłem robić swoje filmy. Kulaj dwie strony medalu. Już w najbliższą niedzielę w Sydney projekcja w kinie Ritz Cinema na Randwick o godzinie 16.30. Po projekcji spotkanie z autorem, z twórcą filmu, reżyserem filmowym panem Xawerem Żuławskim, który dzisiaj jest z nami w studio na żywo, dźwiękowo i również na wizji. No i obsadę z filmu.

Właśnie, musimy tutaj powiedzieć, bo mamy niesamowitą obsadę. Tomasz Włosok, jako Jerzy Kulej, świetny aktor. W ogóle muszę powiedzieć, że oglądając polskie seriale jest dużo młodych ludzi, bardzo zdolnych. Następna osoba Michalina Olszańska w roli tej naszej pięknej i mądrej Heleny. Tomasz Kot i bardzo ciekawy Andrzej Hyra. Muszę powiedzieć, że jak ja zaczęłam oglądać film, to ja w ogóle go nie poznałam przez chwilę. On jest tak inny, jest świetny Hyra, że on dostał nominację Hyra. Tak, tak, tak. Na wielu festiwalach już chłopaki byli dostrzeżeni i nominowani. Następne osoby, które są warte zauważenia to oczywiście Bartosz Gelner. Dorotka teraz ogląda serial z nim. To Konrad Eleryk, też bardzo ciekawa postać. Tak, Konrad Eleryk, to może zacznę od niego. Wschodząca gwiazda absolutnie polskiego kina.

I Tomek na szczęście przed naszym w ogóle pomysłem na to, żeby robić Kuleja, on zaczął po prostu boksować amatorsko. Czyli kiedy przyszedł na casting, to już miał dużo rzeczy za sobą i był bardzo przygotowany do tej roli, co pozwoliło mu wskoczyć na tak zwany wyższy level. I on już uczył się stylu boksowania Jerzego, próbowaliśmy odtwarzać te walki tak samo jak Jerzy walczył. Więc Tomek tutaj też wyboksował sobie to złoto meksykańskie na pewno na planie, bo wiecie, walka bokserska to trwa 30 minut i to jest po sprawie, szczególnie amatorska. A my, żeby nakręcić jedną walkę, potrzebowaliśmy jeden do dwóch dni zdjęciowych po naście godzin dziennie.