Odc. 91 W hołdzie Katalonii

Ostatnio przeczytałem taką książkę Orwella, George'a Orwella w hołdzie Katalonii z 1938 roku. Polecam Wam. A ta melodia z kolei to śpiewałem ją, uczono mnie kiedyś w szkole podstawowej imienia generała Karola Świerczewskiego. Tak mi się to jakoś skojarzyło. No a to też a propos uczenia historii, bo wtedy wiele szkół nazywało się za komuny właśnie imieniem tego Karola Świerczewskiego, który był tam komunistą, pijakiem i alkoholikiem. No ale nam w młodzieży opowiadano różne bajki, między innymi, że on się kulą nie kłaniał, a potem wyszło, że po prostu był narąbany i wpadł gdzieś tam do Wisły. I to było to jego sławne, no kto wie, może chodził do takiej szkoły, witanie się z Wisłą, a potem go podobno zabili nasi partyzanci, czyli w ramach jakichś tam porachunków NKWD, SB, UB został gdzieś tam zastrzelony pod Baligrodem przez przebranych właśnie naszych partyzantów.

Zaczął się tam kumać z komunistami, zjawiło się OGPU, NKWD i zacznie mordować po prostu przeciwników, bo generalnie ideologia Stalina była wtedy taka, że nie może być żadnej rewolucji na świecie, bo to odwraca jakby uwagę od Rosji, no i oni to zgasili, można powiedzieć. A nie wchodząc w szczegóły, to jest dużo uproszczenia, ale widzicie, jak ta historia jest pisana, prawda? Jak to ładnie powiedział ktoś kiedyś, że prawda zawsze zwycięża, bo to, co zwycięża, zawsze jest prawdą. Polecam książkę Orwella. Polecam też dlatego, bo to taką refleksję budzi, jak to kiedyś byli ideowi ludzie. Tam rzeczywiście ludzie się zjeżdżali z całej Europy bez mała walczyć z faszystami i rozumieli to zagrożenie faszystowskie.