11 Scena vs Ring

Logos. Niektóre nie. Logos. Wystarczyło czasem jednego. Logos. I to jest taki twórca, który rzeczywiście skupiał się, że pomyślał, że po co tam walczyć na arenie, może zróbmy coś innego dla ludzi, może zróbmy jakieś przedstawienia i tak dalej. Ja sobie założyłem, że tym twórcom, który tutaj się wypowiadał, mimo że to nie są jego słowa jeden do jednego, bo nie znam akurat jego słów. Był Szekspir. Nie, był Arystofanes, czyli twórca komedii antycznych, ale akurat zachowało się kilka fragmentów. Nasz dziadek. Tak, dlatego pomyślałem, że skoro on był jako pierwszy i tworzył komedie antyczne, które są zapisane, to taki trochę pierwowzór audycji Ryneczki kontra Markety. I za chwilę usłyszycie fragment właśnie zagrany przez naszych lektorów tejże komedii, więc posłuchajcie jak mogła wyglądać taka pierwsza parapublicystyczna komedia antyczna.

Posłuchaj. Rok 1600 naszej ery. Ludzie zbierają się, żeby wybrać się pod scenę. Wybrać i podziwiać nowy utwór Szekspira. Myślisz, że dziś też opowieść o komarach i bzykaniu będzie snuta? Powiedz mi, czy o tym Szekspirze coś już wcześniej słyszałeś? Nie, pierwszy raz imię to me uszy słyszą, lecz dusza moja przeczuciem woła, iż sztuka ta przednia być musi. A jeśli nie, z lgniłą marchew na tę okoliczność przyniosłem. Być albo nie być. Oto jest pytanie.

Czy szlachetniejszym jest znosić świadomie losów ściekłego pociski i strzały? Czy za broń porwać przeciw morzu zgryzot, aby odparte znikły? Umrzeć. Usnąć. I przecież Szekspir był Justinian Timberlake'em w tamtych czasach, kojarzyli go troszkę. Kojarzyli, kojarzyli, aczkolwiek to jest bardzo ważne, w tamtych czasach, akurat nie wiadomo do końca kiedy miała dokładnie premiera, tak szacujemy, że właśnie roku 1600, Hamleta Williama Szekspira, ludzie chodzili z różnymi zgniłymi warzywami, owocami, marchewkami do teatru. I rzeczywiście, jeżeli im się nie podobało, to wykorzystywali je, żeby rzucać na scenę, żeby na tej scenie pokazać swoją dezaprobatę.

Wiesz, gdzie się to przeniosło? Na Ring teraz. Bywa tak, że rzucają na Ring różne rzeczy. Ale co tutaj nam pokazuje ta scena, że ta scena była otwarta dla wszystkich, bo pojawiali się tam ludzie, którzy mogli interpretować rzeczywiście jak chcą, którzy, no nie oszukujmy się, byli też może plebsem w tamtych czasach. Nawet dla tego chłyska Szekspira z plebsów. Dokładnie, ale szli oglądać Szekspira i oceniać go po swojemu. Zobaczmy, czy widz w tamtych czasach, słuchając tych pięknych słów, które opowiadał Hamlet, jak mógł zareagować. Dobre, dobre. Umrzeć, usnąć. Dobre, dobre. Ciekawe, jak ja umrę. Czyli można było tę marchewkę sobie też zjeść w trakcie, więc można było jej wykorzystać, żeby nie rzucić... No tak, bo właśnie to okazuje się, że zamiast rzucić tą marchewką, to powoduje, że myślisz o czymś.

I dlaczego jej nie wykorzystałeś? Byłem na każdym twoim spektaklu i nigdy nie było zapadni. Nie wykorzystywaliśmy zapadni, a może... Jezus Maria, no! Dobra, idziemy dalej. Fakt czwarty. Fakt czwarty. Na scenie też odbywają się koncerty. Czy zabroń porwać przeciwmożu zgryzost! Jak widzisz, bardzo się to spodobało, to śpiewanie. Ja podziwiam Daniela, który, jak mówiłeś, śpiewaj, Daniel. Hamleta, to on śpiewa. Hamleta. I rzeczywiście tak jest. Scena nie tylko kojarzy nam się z teatrem, ale też z koncertami, co już było powiedziane, bo jeżeli chcemy iść na fajny koncert, na przykład na Japę 50, to idziemy pod scenę i potem wjeżdżamy w gwizdki. Nadal nie wiemy, czy my tam będziemy. Mamu, jak nas słyszysz, odejdź nam, wyślij ten kontrakt na prowadzenie Japy.