O czuciu, życiu i stawaniu się sobą

Tak, tak, tak. I też taka akceptacja tego wszystkiego, nie? Bo summa summarum mogłybyśmy wyjeżdżając z tej Lizbony albo przy wielu innych różnych okazjach, nie wiem, zacząć się kłócić, zacząć się, nie wiem czy pamiętasz, teraz mi się przypomniało, jak byłaś pod prysznicem, a na mnie leżał kot. Tak, tak, ja chciałam ręcznik. Tak, tak, tak. No i też budziłaś, że nie, nie możesz teraz. Ja teraz nie mogę. No i wiecie, no kiedyś to mi sobie pomyślała, o Boże, co ona takiego robi, że nie może mi przynieść tego ręcznika. Ale po prostu, no właśnie, to człowiek się nagle łapie, że już nie wchodzi w ten wir tej interpretacji jakiejś, tylko no widocznie coś się musiało znieść, no okej, nic się nie stało. Ale mnie bardziej pamiętam, na przykład, że rozmawiałaś przez telefon i miałaś tam jakiś poważny temat.

I ta książka, niech ona tak nie myli, bo wiesz, bo ludzie jak słyszą o Rozmowy z Bogiem, to zaraz coś myślą, że to jest książka jakaś... Nie wiem, o podłożu religijnym. No właśnie, o podłożu religijnym, a... Nie wiem, nie czytałam. Bardziej po prostu o życiu bym powiedziała, nie? Takie uniwersalne prawa. Prawo. Ja tylko trochę słuchałam, ale na pewno sięgnę. Bo to jest mój plan na nowy rok. Dziś jest też taki szczególny czas. Znaczy wy będziecie to oglądali trochę później. Ale na to, żeby robić takie sobie plany. No i jednym z moich planów właśnie jest to, żeby mieć więcej czasu na czytanie książek. Znaczy biorę sobie ten czas, żeby czytać książki i żeby pisać.

I Hitlerem. I to było takie dla mnie po prostu odkrywcze, że no jest w nas i to i to. Mhm. I kiedyś była też taka przykładność o tych dwóch wilkach, że którego... Którego karmisz. Którego karmisz. Ale jesteśmy tacy i tacy i nigdy... Moje zdanie. Nigdy nie będziemy krystaliczni. Ja nie wiem dokładnie, czy chodzi o to, żeby być krystalicznym. Chodzi o to, żeby się zaakceptować ze swoimi błędami, ze swoimi jakimiś słabościami. Po prostu dążymy do tego, żeby być tą lepszą wersją siebie, ale mamy prawo popełniać błędy, że to jest naturalne. Jesteśmy ludźmi, ale jesteśmy na to podobieństwo Boga. Jesteśmy bogami i wszystko jest z nas. Piękny czas. Piękny czas, bardzo dużo nam dał, prawda?