To nie ADHD, to BORDERDLINE!

Z kolei jakbyśmy sobie popatrzyli w takiej czasowej perspektywie dłuższej, to na przykład od początków psychologii, no to w ogóle takie zdanie kiedyś przeczytałam, które mi się bardzo podoba, że koniec XIX wieku, początki XX to był czas histerii. No to są czasy Freuda, histerii, czyli lęku, zaburzeń lękowych. Lęk był tłumiony i to się w różnych objawach takich fizycznych ujawniało. Więc to były czasy lęku. Tam dominował lęk, głównie w przypadku kobiet, które były tłumione. Koniec XX wieku, tak mniej więcej lata osiemdziesiąte, dziewięćdziesiąte, no to były czasy depresji. No Prozac w Stanach Zjednoczonych i cała ta historia związana z SSRI-ami, czyli tymi najbardziej popularnymi lekami.

wykorzystywanymi w terapii przeciwdepresyjnej, no to jest właśnie końcówka XX wieku, a rzeczywiście XXI to zaburzenia osobowości. Jeżeli się patrzy, tak można sobie to tak nazwać, tak? Freud, histeria, lęk, później depresja, teraz zaburzenia osobowości i tak jakoś rzeczywiście to widać. Mnie to bardzo przekonuje. A to jest ciekawe o tyle i to trochę mnie prowadzi do takiego pytania, jaka jest w ogóle geneza zaburzeń osobowości i czy pewnie też to może się różnić w zależności o jakim zaburzeniu osobowości mówimy, bo zanim tutaj do mnie przyjechałaś, to gdzieś na Facebooku chyba oglądałam... twoją rolkę, czy nie wiem jak to się na Facebooku adekwatnie nazywa, o tym, akurat o zaburzeniu osobowości borderline i tam tłumaczyłaś, że po prostu jakaś tam część mózgu pracuje inaczej niż powinna.

No i to musi trwać. Nie powiem, inaczej powiem może w taki sposób, że... Jeżeli chodzi akurat o borderline, to rzeczywiście dużo się mówi obecnie o tak zwanej terapii dialektyczno-behawioralnej, tak się nazywa ten nurt, który badania pokazują, że ma dość dobrą efektywność, wykazuje w leczeniu tych cech borderline'owych. Ale też bardzo dobra jest terapia schematów. To jest taki w miarę nowy nurt terapeutyczny, który tutaj akurat w zaburzeniach osobowości bardzo dobrze się sprawdza. No i klasyczne nurty psychoanalityczne czy psychodynamiczne, czyli freudowskie, wywodzące się od Freuda.