JOANNA RACEWICZ - o przemocy, hejcie i odwadze, by mówić prawdę.

Wiesz, oni tam nie biorą jeńców. Wyrok skazujący, wdrukowany w papiery. I jakież będzie twoje zdziwienie, Aniu, jeśli cię opowiem, że Ania poinformowała o tym fakcie Izbę Lekarską? I wiesz, co się stało? No zgadnij. No nic. No brawo. No nic. Powiem więcej, nawet nie było żadnej reakcji. Nawet nie było odpowiedzi na pismo. Szanowna pani, przyjmujemy do wiadomości, ale mamy panią gdzieś. Szanowna pani. Przyjmujemy te wiadomości i łączymy się z panią w bólu. Jest nam niezmiernie przykro, ale pan P. jest naszym wspaniałym, cenionym członkiem naszego gremium i nie pozbędziemy się go i nie będziemy go w żaden sposób sekować, ani nie będziemy używać żadnego ostracyzmu towarzyskiego.

Tego systemu, który jest takim paskudnym słowem na P, nazywa się patriarchat. jak jesteśmy zamknięte w nim, to potrafimy również karcić te, które próbują się z niego wyrwać i powiedzieć basta, nie, stop, pokazać środkowy palec. No i wtedy są te reakcje właśnie, bo ja na twoim miejscu. O ile świat byłby piękniejszy, gdybyśmy się wspierały, a przynajmniej były na siebie uważne i potrafiły patrzeć tak głęboko, mądrze w oczy, jak ty, Aniu. To była przyjemność. Dla mnie również i dowodem na to będą tylko same miłe i kulturalne komentarze pod tym podcastem. A ty moderujesz jakoś, wycinasz te... To powiedziałam z takim lekkim sarkazmem.