Rządowy program wsparcia górnictwa. "Sytuacja jest dosyć dziwna"

Dlaczego znów trzeba płacić ponad pół miliarda złotych na te odprawy? Proszę pana, to jest najdziwniejsze pytanie, ponieważ jest to czas, który teoretycznie powinien najbardziej sprzyjać Rozwojowi produkcji węgla koksowego, produkcji koksu, czyli produkcji stali. Bo prawidłowość gospodarstwa jest taka, że kiedy w gospodarce rozwijają się inwestycje, rośnie zapotrzebowanie na stal. Co więcej, teraz mamy taki czas, kiedy akurat te inwestycje rosną, które właśnie dotyczą przemysłu stalowego, prawda? No więc właśnie o tym mówię, dlatego jest to dziwne. Poza tym przemysł zbrojeniowy jest naturalnie też rynkiem zbytu dla wszelkiego rodzaju metali, zwłaszcza wszystkiego tego, co powstaje ze stali.

Dochodzimy do momentu, że najlepiej będzie, jeżeli pozbędziemy tą spółkę największych aktywów tej spółki, żeby ratować jej wynik finansowy. Co to znaczy? Spółka już sprzedała na rzecz Agencji Rozwoju Przemysłu doskonałą firmę pod tytułem, która się nazywa Przedsiębiorstwo Budowy Szybów. Firma, która ma olbrzymi rynek zbytu w Europie, a zwłaszcza w Polsce. Firma pozbyła się spółki remontowej, która miała służyć własnemu zapleczu technicznemu Jastrzębskiej Spółki Węglowej i teraz ma się pozbyć Fundamentalnego aktywa, jakim są ludzie, bo uprawnienia do urlopów górniczych, o których Pan mówi, to nie jest żadna pomoc dla Jastrzębskiej Spółki Węglowej.

Także reasumując, Spółka ma się uratować poprzez pozbywanie się swoich największych aktywów. Powiem szczerze, ja tego nie ogarniam. No jasno pan podkreśla, że się pan nie zgadza z taką wizją dalszego rozwoju, czy też zwoju Jastrzębskiej Spółki Węglowej. A proszę jeszcze teraz jako dodatek dla tych, którzy no mało znają się na górnictwie węgla koksującego w szczególności. Mówi pan 10 milionów ton rocznie. Jaka to jest część zapotrzebowania Europy obecnego i przewidywanego? Pomijalna czy bardzo znacząca? To jest bardzo znacząca. Zresztą ten węgiel koksowy znajduje zbyt w własnych koksowniach, których Jastrzębska Spółka Węglowa ma cztery.

Jastrzębska Spółka Węglowa z nazwy węglowa, ale tak dokładnie, To prawie nie wydobywa węgla energetycznego, czyli innymi słowy ten węgiel, który tam się wydobywa, ten węgiel koksowy nie ma żadnego, dokładnie żadnego znaczenia dla dostatku energetycznego, bezpieczeństwa energetycznego państwa polskiego, bo on jest po prostu energetycznie bezużyteczny. Tak jest, a tu jedna czwarta wydobycia to tylko ten węgiel energetyczny. Dobrze, podkreśla Pan, że mamy taki czas, kiedy przemysł stalowy europejski może odżyć. No warto tu jeszcze chyba dodać, że Unia Europejska wprowadza też takie instrumenty, które, mechanizmy, które nakładają na stal sprowadzaną spoza Unii, co było znaczącym Znaczącym czynnikiem osłabiającym tą europejską produkcję nakłada mechanizmy, w tym opłaty emisyjne, prawda, które powodują, że ten import się zmniejsza, prawda?

No wie pan, dramat gospodarczy na skutek braku wizji. Ale nie ma nadziei na to, że te rozwiązania dotyczące emisji metanu zostaną zmienione, no bo z tego co pan mówi, to rzeczywiście wygląda, no wyziera taki zupełnie niespójny obraz. Panie redaktorze, one zostały uchwalone dwa lata temu i wszyscy polscy europarlamentarzyści chwalili się, że je uchwalono, ale ze zwłoką o jeden rok. Karę dożywocia dla dziewięćdziesięciolatka zamienił na karę śmierci. No, przepraszam za drastyczny przykład, ale to nie ma żadnego znaczenia. Na chwilę odchodząc od głównego tematu naszej rozmowy, czyli losu Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Skąd Unia Europejska ten węgiel koksowy dla przemysłu hutniczego ma brać, jeśli JSW dostarcza jedną czwartą zapotrzebowania pokrywa?

Więc odpowiadając na Pańskie pytanie, skąd go wziąć? Kupić w Kazachstanie. Jadkoś zastanawiamy, jaki cel ma szeroko reklamowane sprowadzanie produkcji ważnej dla przemysłu zbrojeniowego do Europy, skoro surowiec do tej produkcji i tak trzeba by sprowadzać z Kazachstanu. No nie ma sensu. Jak tak jest. Dobrze, wracając do Jastrzębskiej Spółki Węglowej, skoro tutaj mamy jasny obraz, czy Pana zdaniem te pieniądze wydane na te odprawy lepiej byłoby wydać na podtrzymanie działalności Jastrzębskiej Spółki Węglowej, tak żeby mogła, no, mieć przyszłość, że tak powiem, w mniej czarnych barwach rysowaną? Panie redaktorze, ta spółka i tak otrzymuje olbrzymie pieniądze, bo po pierwsze ta spółka dostała pieniądze z Agencji Rozwoju Przemysłu za to, że sprzedała do tej agencji, mówię agencji państwowej, dwa istotne dla swoich aktywów podmioty, Przedsiębiorstwo Budowy Szybów i Zakład Remontowy.

Po drugie, niedawno rząd uchwalił możliwość udzielenia poprzez Agencję Rozwoju Przemysłu pożyczki dla Jastrzębskiej Spółki Węglowej na to, żeby się, no mówiąc na skróty, jakoś zmodernizowała, ale nie w zakresie technologicznym, bo to jest naprawdę nowoczesna firma, proszę pana, tylko żeby się zreformowała. A zapewniam pana, że tam jest co reformować. Ja akurat nigdy nie pracowałem w Jastrzębskiej Spółce Węglowej, ale wybudowałem kopalnię budyń, która jest częścią Jastrzębskiej Spółki Węglowej i wiem chociażby na tym przykładzie, że jest co reformować. Tam mamy dzisiaj skutek potężnego rozdźwięku pomiędzy kosztami wydobycia, a proszę Pana wydajnością.

Proszę zwrócić uwagę, że dwa lata temu, trzy lata temu, kiedy tą spółką zarządzali sami związkowcy i politycy, proszę Pana, wydajność tam spadła o 30%, a koszty wzrosły o 60%. Do tego nie wytrzyma żadna firma. Do tego jeszcze Skarb Państwa. Wtedy, kiedy była olbrzymia koniunktura na węgiel z tytułu rozpoczęcia wojny na Ukrainie i ceny węgla koksowego szybowały do kwoty 450 dolarów za tonę, Obalczył tą spółkę jedyną, jedynym przypadkiem w historii polskiego przemysłu, tak zwanym jednorazowym podatkiem z tytułu ponad, znaczy nadzwyczajnych wynagrodzeń w płacie miliarda czterdziestu milionów złotych. Nikt takiego podatku nie zapłacił z tytułu koniunktury.