"Niesamowity humanizm i współczucie". Jak Piesiewicz zapisał się w historii kina?

potrafiło pokonać granice późnego, smutnego, szarego PRL-u i zawędrować pod dachy na całym świecie. Kiedy dzisiaj jedzie się gdzieś, nie wiem, do Włoch, do Francji, do Stanów Zjednoczonych czy do Azji, dorzuca się nazwisko Kieślowski, Piesiewicz i one, absolutnie wszyscy je znają. Te filmy ciągle żyją. ciągle wzbudzają niesamowite emocje. Widzowie i widzki przeżywają je. Kieślowski z Pieśniewiczem pokazali, że można opowiedzieć o smutnym, szarym, betonowym osiedlu w Warszawie, jednocześnie Pokazać historie, które są bardzo uniwersalne, dotykające ludzkich przeżyć, ludzkich losów, opowiadające o etyce, dotykające metafizyki. Coś niesamowitego. Na tym polegała wyjątkowość jego scenariuszy?