The Outer Worlds 2 łatwo krytykować

Ale nie spojluję. Nie spojluję. Panie Remigiuszu, polecam. Bo to też tam dużo takich wątków, które... warto sobie przegadać, bo mimo, że to jest o takich, o działaniach służb i administracji, no to dużo jest takich personalnych, rodzinnych historii. To dobrze, to sobie obejrzę, to sobie do dzisiaj na wieczór. To bardzo dobrze, jak ty polecasz takie filmy, które są pod ręką i każdy może sobie zobaczyć, bo z reguły polecasz takie filmy, że to nie wiadomo jakiego kina szukać w mieście, że oni tam wyświetlą go. To prawda, to prawda. No to co, przechodzimy do naszego głównego tematu. Tak, tak. Proszę Państwa, The Outer Worlds 2 to jest najnowsza gra RPG od Obsidian Entertainment i jest to w ogóle, co ciekawostka, trzecia wydana gra przez Obsidian w tym roku i to jest trzecia nowa gra wydana przez Obsidian w tym roku.

koszt takiej gry to nie jest specjalnie dużo. W komentarzach ludzie chwalą dialogi, humor, pisarstwo, system walki, narzekają na ray tracing, czy na optymalizację po części, ale z drugiej strony też są takie informacje, że bez tego ray tracingu ta optymalizacja na pecetach jest w miarę okej. Ja nie grałem, to pan Remigiusz tutaj się wypowie. Za grę odpowiada Obsidian, tak jak mówiłem, w którym pracuje wielu weteranów gier RPG takich jak Fallout, Arcanum, Neverwinter Night czy właśnie New Vegas. Reżyserem gry jest Brandon Adler, który zaczynał w Neverwinter Nights, był szefem produkcji Pillars of Eternity, a nawet był częścią zespołu odpowiedzialnego za koncept Avaów.

Zgadzam się z tobą, że to jest trochę odrębny gatunek. Bardzo są to charakterystyczne gry pod pewnymi względami. Natomiast myślę, że Obsidian ma swój własny styl robienia tych gier i on jest trochę niepowtarzalny. Nawet jeżeli zauważamy tam podobieństwa do Bethesdy, to uważam, że pod pewnymi względami Bethesda nie robi gier w ten sposób. Pod pewnymi robi lepiej, pod pewnymi robi gorzej. To, co jest super charakterystyczne dla tej gry, to mnogość rozwiązywania problemów. Jeżeli macie jakąś sprawę do wykonania w tej grze, czy jest to zadanie, czy jakaś miejscówka, czy lokacja, którą chcecie odwiedzić, do której chcecie się dostać, to można to zrobić na wiele sposobów. I to deweloperzy robią naprawdę bardzo dobrze. Więc tam jest bardzo dużo umiejętności, które można wykorzystać w różny sposób. I te umiejętności faktycznie działają.

Więc ja się bardzo przyglądam tym grom, w jaki sposób Obsidian to robi, bo oni naprawdę potrafią i lubią to robić. To jest tak w pogłębiony sposób. No i tam jest mnóstwo. Mnóstwo jest podejść do rozwiązywania problemów. Mnóstwo jest wyników rozwiązania problemów. Tam są takie sytuacje, że możecie całą planetę na kilka różnych sposobów rozwinąć główny wątek i potem, jak już wykonacie tę planetę, to są pewnego rodzaju konsekwencje. Spotykacie ludzi, którzy byli w jednej lokacji, teraz w innej, ponieważ tam ta lokacja już nie istnieje, albo coś, żeście kogoś przekonali, żeby się przemieścił, on się przemieszcza, znajduje pracę w jakimś innym miejscu, więc to jest dosyć ciekawe. Tam są pewne rozgałęzienia, żeby wszystko było jasne.

To jest tak, że ja mam dużo negatywnych uwag na temat gry, natomiast zaczynamy od takich opowieści, czym się ten gatunek wyróżnia, ten obsidianowy, no i pod tym względem ta gra naprawdę dostarcza mnóstwa, mnóstwa ciekawych rozwiązań. I to chcieli deweloperzy osiągnąć i to im się udało. Ma to swoje wady także w tym zakresie, ale jestem tutaj pod wrażeniem, jakby przestudiowałem to dosyć dokładnie. Tak, to jest też coś, co myślę jest wyróżnikiem tej gry, że ona ma dużo problemów i myślę, że jak ktoś lubi ten typ gier, to łatwiej mu przyjdzie wybaczać tej grze. Ja powiedziałbym, że Fallout New Vegas dlatego przez wiele osób jest uważany za najlepszego Fallouta, bo ma właśnie to takie obsydianowe podejście do rozwiązywania problemów.

The Other Worlds 2 to kontynuacja RPG-a Obsidianu osadzona w retrofuturystycznym uniwersum zdominowanym przez megakorporacje. Akcja toczy się w układzie Utopia, ojczyźnie napędu skokowego, który umożliwia szybkie podróże międzygwiezdne. Wcielamy się w agenta dyrektoriatu Ziemi wysłanego do zbadania tajemniczych szczeli zagrażających całej ludzkości. no a jednocześnie zostajemy wciągnięci w trójstronną wojnę między totalitarnym protektoratem, bezwzględną korporacją cioteczko Lubem i oraz religijną organizacją, która nazywamy zakonem. To jest taka religia, gdzie religią jest matematyka.

Ja trochę prowadziłem ją przez ten taki bardzo naiwny, bardzo nieśmiały romans i pomyślałem sobie, Boże, że to jest taka historia, która mogłaby uchodzić za takie klasyczne woke to, co rozumiemy w negatywnym znaczeniu tego słowa, a tymczasem była opowiedziana z tak ludzkiej perspektywy, że to zapadało w pamięć. Do tej pory pamiętam tę postać, do tej pory pamiętam aktorkę, która akurat poza nazwiskiem, ale wiem, która ta aktorka odgrywała tę rolę, bardzo zresztą fajna babeczka. I to jest coś, co mi zapadło w pamięć. Tutaj jest... Ja miałem takie poczucie, że... Obsidian, bo jakby deweloperzy mają prawo postrzegać świat taki, jaki chcą i mają prawo przekazywać taki świat, jaki chcą. W ich wykonaniu pomiędzy płciami nie ma absolutnie żadnej różnicy. Ja miałem takie wrażenie, jakbym grał w grę, w której są tylko mężczyźni i niektórzy z nich mają piersi, a inni nie.

Życzę jak najlepiej Obsidianowi, bo uważam, że oni mają wiele bardzo cennej wiedzy, jeżeli chodzi o konstruowanie RPGów. Ja tutaj też nie widzę jakichś takich ideologicznych rzeczy, co mogłyby ludzi wkurzyć albo nie wiem. Chyba, że bardzo kochasz jakby korporacje, no to może cię to rzeczywiście zdenerwować. O, ja tutaj w dodatkach, że mamy co jakiś czas oryginalne zagadki. Odhaczyliśmy to już. Eksploracja bardzo premiuje w tej grze. To jakby wąchanie wszystkich tutaj kątów to jest absolutnie rzecz cudowna. Proszę państwa, polski niedźwiedź Wojtek jest w grze. Tylko jako takie poetyckie porównanie.

Mamy taką misję, gdzie jest takie obozowisko, gdzie kierownikiem jest taki potwór Wojtek. Tak? No. I to jest w ogóle... A, jest, faktycznie. I to jest nawiązanie do naszego Wojtka? No, wydaje mi się, że tak. Że to jest takie bardzo... Bo oni... Wojciech. Wojciech. Wojciech. A, faktycznie. Że tak po polsku. Jakby czytali polski... Tak, tak, tak. W ogóle nie pomyślałem, że to może być niedźwiedź, ale okej. Przyznawać się tutaj w GameDevie, kto pracuje w Obsidianie. Obsidianie. I to wymyśliłem. No, no, to jest sprytny quest. Ja to nie sprzyjałem temu Wojtkowi, bo uważam, że to jest absurd, ale okej. No, ja też. Ale też fajnie się tam jest w ogóle, tam jest też taki quest, gdzie pierwszy raz musiałem dopiero użyć skradania, żeby go rozwiązać.

droższym dostępie i ludzie, którzy byli fanami jedynki albo takiego gatunku grają w tą grę. Zobaczymy jak w normalnej cenie wyjdzie w środę albo w czwartek. No to wtedy zobaczymy. Podsumowanie. No dobrze, to z przyjemnością. To ja bym powiedział tak, to zapoczątkowałem tę myśl chwilę temu. Uważam, że w ramach systemu rozwoju postaci i mnogości poszukiwania rozwiązań, zadań, to jest gra absolutnie wybitna i niewiele jest na rynku takich, które oferują tak dużo sposobów rozwiązywania problemów i tak satysfakcjonujących. system umiejętności jest bardzo dobrze zrealizowany i uważam, że Obsidian się w tym absolutnie specjalizuje i wykonali kawał dobrej roboty, mimo tego, że często odczuwam brak satysfakcji, jeżeli nie mogę jakiegoś zadania rozwiązać w inny sposób niż sobie deweloperzy zażyczyli albo nie dysponuję żadnym ze sposobów, który tam jest zagwarantowany.

Pomimo tych wszystkich wad, to ja się bawię fantastycznie i dla mnie to jest jedno z lepszych doświadczeń growych tego roku. Wiesz co, ja mam takie przekonanie, że te systemy rozwoju postaci i sposoby rozwiązywania problemów, to jest do przeniesienia praktycznie do każdej gry. I za każdym razem, kiedy w cokolwiek gram, to myślę sobie, bardzo żałuję, że nie ma tutaj właśnie tego typu podejścia. że Obsidian to robi bardzo, bardzo dobrze i uważam, że to jest główny atut tej gry i jeżeli ludzie kochają za coś ten świat, to to jest to, chociaż może czasami nie zdają sobie z tego sprawy, może ja też za dużo w tym wszystkim widzę, ale za każdym razem, kiedy gram w grę, to myślę sobie, boże, jakby Obsidian tutaj wrzucił ten swój system rozwoju postaci, to ona byłaby o niebo lepsza.