The Outer Worlds 2 łatwo krytykować

Pixelartowy, bardzo mocno nawiązujący do gier Wlambira, czyli na przykład Enter the... Boże, Wlambira to był... Boże, jak to się nazywało? Czekaj, Tron... Nucleartron. O, dokładnie, Nucleartron. czy do takich gier jak Enter the Gungeon. I nie tylko stylistycznie, bo to jest pixel art, ale też przede wszystkim ta gra jest bardzo dopracowana w detalach. Znaczy ten gameplay od razu zaczynasz na nią grać i widzisz, że to jest, że tam... Pan Michał Paryż, który to zrobił, chyba z Francji, po nazwisku, nieśmieszny żart, oczywiście, że Polak, ogarnia. Rozumie, co robi. Co ciekawe, to jest właściwie gra zrobiona właśnie tylko przez Pana Michała, plus jeszcze jeden człowiek odpowiada za warstwę muzyczną.

Na itch.io. A, to tak to wyskoczyło faktycznie. Tak, no jednak warto, nie ile to tam strona na Steamie kosztuje 100 dolarów, warto w to zainwestować od razu. Z mojej perspektywy może nie jest, a każdy inaczej musi sobie przeliczyć. Więc tak. Ja byłem tylko czwartek i piątek. PGA, mam takie wrażenie po przejściu tego PGA, że tak, Boże, mówię, co tu się wydarzyło? Już tutaj nie ma za wiele, wielu rzeczy dla mnie, poza tą strefą indyczą i tam jeszcze strefa retro było, to tak ta, w ogóle strefa indycza została przesunięta zupełnie w inne miejsce.

Ja trochę prowadziłem ją przez ten taki bardzo naiwny, bardzo nieśmiały romans i pomyślałem sobie, Boże, że to jest taka historia, która mogłaby uchodzić za takie klasyczne woke to, co rozumiemy w negatywnym znaczeniu tego słowa, a tymczasem była opowiedziana z tak ludzkiej perspektywy, że to zapadało w pamięć. Do tej pory pamiętam tę postać, do tej pory pamiętam aktorkę, która akurat poza nazwiskiem, ale wiem, która ta aktorka odgrywała tę rolę, bardzo zresztą fajna babeczka. I to jest coś, co mi zapadło w pamięć. Tutaj jest... Ja miałem takie poczucie, że... Obsidian, bo jakby deweloperzy mają prawo postrzegać świat taki, jaki chcą i mają prawo przekazywać taki świat, jaki chcą. W ich wykonaniu pomiędzy płciami nie ma absolutnie żadnej różnicy. Ja miałem takie wrażenie, jakbym grał w grę, w której są tylko mężczyźni i niektórzy z nich mają piersi, a inni nie.

Pomimo tych wszystkich wad, to ja się bawię fantastycznie i dla mnie to jest jedno z lepszych doświadczeń growych tego roku. Wiesz co, ja mam takie przekonanie, że te systemy rozwoju postaci i sposoby rozwiązywania problemów, to jest do przeniesienia praktycznie do każdej gry. I za każdym razem, kiedy w cokolwiek gram, to myślę sobie, bardzo żałuję, że nie ma tutaj właśnie tego typu podejścia. że Obsidian to robi bardzo, bardzo dobrze i uważam, że to jest główny atut tej gry i jeżeli ludzie kochają za coś ten świat, to to jest to, chociaż może czasami nie zdają sobie z tego sprawy, może ja też za dużo w tym wszystkim widzę, ale za każdym razem, kiedy gram w grę, to myślę sobie, boże, jakby Obsidian tutaj wrzucił ten swój system rozwoju postaci, to ona byłaby o niebo lepsza.