Orliński i Dębicz "ponad marzeniami". Laureaci O!lśnień podbili serca fanów

I też w tej aranżacji Aleksandra uważam go za genialny. Genialny, bo on pokazuje jeszcze kolejną warstwę tego utworu, której ja sam nie znałem i jakby mogłem ją odkryć na nowo. To jest jazzowo teraz. Jest jazzowo-filmowo, ja bym to powiedział, bo tam jest tak bardzo... Taki właśnie filmowy klimat i te harmoniczne przebiegi są po prostu tak piękne. No ja jestem pod wielkim wrażeniem. Taki filmowy storytelling mnie bardzo pociąga. Dokładnie, dokładnie. I o czym to jest film według ciebie? O miłości, jak zwykle. Jak zwykle. No dobrze, to pogadajmy teraz o tych nowych projektach. Ja wiem na pewno o tym, że będziecie zamykać polską prezydencję kulturalną w Unii, czyli czerwiec to będzie finał i ty komponujesz między innymi Jakub śpiewa, tak?

Co to będzie za kompozycja? To jest kompozycja, która już została napisana, Unity. Kilkuczęściowy utwór. Czekaj, bo to było Culture Sparks Unity, tak? Tak, a utwór się nazywa Unity. No właśnie, to jest hasło prezydencji. Tak. I to jest kilkuczęściowy utwór napisany na właśnie bardzo nietypowy ensambl solistów. Wśród tych solistów oczywiście jest Jakub, ale jest cała też plejada. Jest między innymi Łukasz Kuropaczewski, Marcin Zdunik, Michał Żak, wielu, wielu innych. Więc to jest utwór, którym starałem się po prostu podkreślić to, że w całej różnorodności możemy zachować jedność. I to była moja...

To jest ciekawe, że pomiędzy tymi częściami będą następować swego rodzaju interludia, które będą wycinkami programów, które współtworzyłem z wieloma z tych muzyków. Może warto zadedykować ten utwór prezydentowi Trumpowi, jak myślisz? Na zakończenie prezydencji, co? Nie zaszkodziłoby, żeby tego posłuchał. Nie no, mnie bardzo rozbawiło, bo ja myślałem szczerze mówiąc, że Aleksander napisze jakieś dzieło Unity, które będzie miało pięć stron, ono ma z pięćdziesiąt, więc jak dostałem nuty mówię, dobra to jeszcze nie jest na to czas, jeszcze tego nie otwieram, jeszcze nie. Ale otworzysz w końcu. Otworzę, otworzę. Bardzo lubię styl, w którym pisze Aleksander, bo wiem, że to będzie dobre.

To znaczy myślę o pomysłach Unii Literackiej. Rzeszającej grupę pisarzy, tak. Tak, bo rzeczywiście ja byłem raczej takim, myślałem zawsze o tym, że wiesz, że jako pisarz możesz pracować w Urzędzie Ubezpieczeń, jak Franz Kafka, w banku czy gdzieś indziej. Jak Gombrowicz i tak dalej. Tak, któremu to raczej marnie wychodziło, tak. I po prostu piszesz, bo to jest taki imperatyw, którego nie można przełamać. No tak, ale dzięki temu też, wiesz, masz imperatyw, ale dlaczego masz nie żyć z tego imperatywu? No, ty wybrałeś taką strategię, można wybrać inną. Można inną, wtedy walczysz o swoje, oczywiście. Edward Pasawicz, autor książki, która dostała Angelusa, zrobił zbiórkę na Facebooku, bo nie miał z czego żyć, po prostu. No i widzisz, że to jest strategia życia, tak? To jest strategia.