Reportaż. Cud - Maciej Bakes

Mówili, że człowiek już umarł, ale jeszcze jakoś leczyli dobrze i to... No, no... Cud to jest cud. Zdarzył się w Łączy. Dotknął pana Emila. Wypadek się miał w 61. Roku. W czerwcu to się stało. To było na skrzyżowaniu od tego czasu i na ręce. Ręka i głowa całkiem. Szczynki, to wszystko już było tak. Mówili, że człowiek już umarł, ale jeszcze jakoś leczyli dobrze i to. W szpitalu w Gliwicach leżał po trzech operacjach.

Później my wyjść do Zabrza. Chyba po dwóch czy trzech tygodniach do kliniki, na szczynki to wszystko. Było wszystko połamane. Tam leżał mi, wydaje mi się, trzy miesiące. Ja na początku jeść, to chyba był rok czasu. To wszystko w lipsie było. To później na rentanie. Od tego czasu je na rentcie. Nigdy nie myślał o chorobie. I to było jedne szczęście, lekarze go dały, że to jedne szczęście, że nie myślał o chorobie. Bo jak wtedy mówiłem o chorobie, to się taki człowiek nie wyliczył. Tylko o zdrowie zawsze żyłem. Tylko. I żeby mi dobrze szło i wszystko. I tak teraz z kim jest? Bardzo dobrze. Zdrowie się czuję. Bardzo dobrze. Wszystko umiał robić, wszystko. Nic mnie nie boi.