Los Kibicos II

Na ostatnich halowych Mistrzostw Europy w Wiedniu Piotr Siukiewicz pierwsze co w czasie rundy honorowej zrobił, to zdjął buty i rzucił w naszą stronę, dziękując nam za doping, za to, że zdobyli medal. Powoli sportowcy zaczynają się przyzwyczajać, że Racot, o to są nasi, ten przychodzą do nas, dają nam autografy, robią sobie z nami zdjęcia, różne coś. Teraz już chcąc nie chcąc trzeba je jeździć. Godzina dwudziesta, ponieważ jest to dwudziesty wyjazd zagraniczny z Racotu. Jedziemy na mistrzostwo Europy w lekkiej atletyce. Jedziemy potem na Mistrzostwa Świata w Szermierce. Tam będziemy dwa dni na mistrzostwach, bo termin przesunęli.

W torbach jeszcze są gwizdki, dzwonki, poprać wszystko. Każdy powinien mieć jakieś akcesoria. Tam są jeszcze dzwonki. Staramy się przygotować jak najlepiej. Mamy dużo białych, czerwonych flag z różnymi napisami. Przede wszystkim widoczne jest Janta Raco od klub sportowy. Mamy koszulki, kurtki, bluzy, czapeczki niektórzy, chustki z różnych olimpiad. Jesteśmy naprawdę widoczni wśród publiczności. Wiadomo, że jesteśmy z Polski. Polska! Słuchaj, powiedz jedno, czy w Strzatek jest pętla? Tak. Gdzie chodzicie? No zaraz też się przekonam, bo za moment startuje 20. Można powiedzieć, ta złota passa Roberta Kożyniowskiego i klubu Jantar, bo mu towarzyszymy na wszystkich imprezach, oprócz Mistrzostw Świata w Edmonton.

Ale stamtąd Robert przysłał kartkę i napisał, choć mi was tu niezmiernie brakowało, jednak wszystko się udało. I powiedział w prasie, że na pewno racot przyjedzie i przekonał się o to nocznie. Dziękuję i mówię, że będziemy was wszyscy potrzebować, nie tylko ja. Teraz koledzy ruszają na 20 kilometrów. Taki hałas, takie barwy i oni są już tak wytrawnymi kibicami, kibicami w tym najlepszym pojęciu, że bez nich trudno startować. Rano jak się startuje o godzinie siódmej czy ósmej, to takie przebudzanki z dzwonkami czy gwizdkami bardzo, bardzo się przydają. Pikel mówił o grupie z tym dużym transparentem, no to słuchajcie, to trzeba słuchać, po niemiecku trzeba rozumieć.