Labirynty pamięci - Alicja Kulik
Odbycie „pielgrzymki” do Auschwitz-Birkenau jest tak angażującym psychicznie doświadczeniem, że niewielu gości jest w stanie pojechać jeszcze do pobliskiej wsi Harmęże, aby w tamtejszym kościele pw. Matki Bożej Niepokalanej obejrzeć stałą wystawę Mariana Kołodzieja „Klisze pamięci. Labirynty”.Niewielu też wie o istnieniu tej wystawy, a jest ona zdaniem tych, co ją widzieli, mocniejsza niż tysiące butów i okularów w muzealnych gablotach. Autorce udało się zwiedzić tę wystawę wraz z młodzieżą z liceów i techników z Olsztyna, Mrągowa i Hamburga. Było to możliwe dzięki znakomitemu przewodnikowi po Muzeum w Auchwitz, panu Andrzejowi Pasternakowi.
A ilość woźni coś oznacza? Ja myślę, że nie. Ja myślę, że każda fotograf tu na przykład nie ma. Kazimierz Albin zmarł niedawno z pierwszego transportu. Przeżył, dlatego nie ma gwoździa. Tutaj jest gwóźdź, on został zamordowany w obozie. Młodzież, która skupiła się wokół Pana Andrzeja, miała w oczach wiele pytań, ale niewielu je zadawało. Potem, gdy już opuściliśmy Kościół, dzielili się swoimi myślami. Oto pierwsza. Nas w ludziach coś takiego po prostu jest. Pamiętam jak Stanisław Lem, już nie pamiętam nazwę opowiadania próbowałem znaleźć, opisał coś takiego. Ludzkość stworzyła w pewnym momencie super komputer.
Czysta logika w jednym miejscu. Ludzie, naukowcy, historycy, historiozofowie próbowali z tym komputerem rozmawiać. A kiedy się powtórzy następna wojna? A dlaczego? Komputer nie chciał w ogóle tych tematów poruszać. Czyli Lem w tym momencie ukazał, że to coś po prostu w ludziach nas je, że ta historia się powtarza, że człowiek w pewnym momencie staje się bez nią. I mi się wydaje, że tutaj nie ma przykładu z historii, który by zrobił na ludzkość wrażenie. Na tym samym kontynencie 20 lat wcześniej była I wojna światowa, którą hucznie obwołano Wielką Wojną. I 20 lat później, kiedy żyli świadkowie, kiedy żyli inwalidzi, te same narody zgotowały przez 6 lat piekło na ziemi.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróż do Auschwitz-Birkenau, opowieść o Marianie Kołodzieju, artyste, który przeżył obozowe doświadczenia i stworzył klisy pamięci.
Przedstawienie wystawy w kościele Franciszkanów w Harmężach, opis pracy artystycznej Kołodzieja i jej znaczenie.
Opowieść o przeżyciach w Auschwitz-Birkenau, opisy i zdjęcia pierwszego transportu, rozmowa z młodzieżą.
Cytaty z Hitlera o polityce niemieckiej podczas II wojny światowej, opowieść o zniszczeniach i deportacjach.
Opowieść o pracy więźniów, zabawie na drzewie, opisy i grafiki z Auschwitz-Birkenau.
Refleksje filozoficzne na temat ludzkości, wyboru i nadziei, opowieść o doświadczeniach Kołodzieja w obozie.
Podziękowania za obecność, refleksje na temat pamięci i przyszłości, prace artystyczne Kołodzieja.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Odbycie „pielgrzymki” do Auschwitz-Birkenau jest tak angażującym psychicznie doświadczeniem, że niewielu gości jest w stanie pojechać jeszcze do pobliskiej wsi Harmęże, aby w tamtejszym kościele pw. Matki Bożej Niepokalanej obejrzeć stałą wystawę Mariana Kołodzieja „Klisze pamięci. Labirynty”.
Niewielu też wie o istnieniu tej wystawy, a jest ona zdaniem tych, co ją widzieli, mocniejsza niż tysiące butów i okularów w muzealnych gablotach. Autorce udało się zwiedzić tę wystawę wraz z młodzieżą z liceów i techników z Olsztyna, Mrągowa i Hamburga. Było to możliwe dzięki znakomitemu przewodnikowi po Muzeum w Auchwitz, panu Andrzejowi Pasternakowi.