Magda Grydniewska „Leśce Zofii Trzcińskiej Kamińskiej”
Rzeźby Zofii Trzcińskiej Kamińskiej można oglądać w wielu miastach, ale nie trzeba jechać do Poznania czy Warszawy. W Lublinie jej autorstwa jest orzeł na Poczcie Głównej, a także liczne rzeźby sakralne w kościołach, między innymi w Garbowie. A to dlatego, że Zofia Trzcińska urodziła się w Leścach, pierwsze nauki pobierała w Lublinie, a do rodzinnego domu często wracała również z mężem Zygmuntem Kamińskim. To prawdopodobnie w Leścach powstał jego projekt herbu Polski, wprowadzony w 1927 roku, a potem w 1989. Nie ma dowodu na to, że to w Leścach artysta zaprojektował herb Polski, ale według rodzinny opowieści na pewno w tym dworze po raz pierwszy zaprezentował go rodzinie.O dworze w Leścach, o sztuce, o pamięci opowiemy w audycji Magdy Grydniewskiej.
Muzyka muzyka Właścicielom ziemiańskim nie można było pojawiać się w powiecie pod karą więzienia, a więc ostatni właściciel, czyli mąż Janiny, Bolesław Studziński, żeby zobaczyć co dzieje się w dawnym jego majątku i dworze, wysiadał na stacji kolejowej Sadurki, nie na najbliższej, Furmanką na okazję tak zwaną jechał w tym kierunku przebrany za starszą kobietę, za starszą babcię. Opatolony w łachmany przechadzał się, żeby zobaczyć co tu się dzieje w dawnych jego włościach.
Była tutaj woda bieżąca, pompowana ze źródła, kieratem konie napompowywały wieże ciśnień i z tej wieży ciśnień wszyscy mieszkańcy, około 100 osób, również dwór, a nawet konie, wszędzie była doprowadzona woda bieżąca. 100 lat później tej wody nawet dzieci do mycia rąk nie miały. To są postacie historyczne utrwalone przez artystkę. To jest projekt Popiersia Wilsona, Józef Piłsudski, a to jest nasz Chrobry, to jest promnik Chrobrego. I zdjęcia z pracowni, ale to od rodziny. Tak, to są właśnie kopie zdjęć od rodziny.
w okresie dwudziestolecia międzywojennego, ale zwłaszcza po wojnie. To są jej prace, to jest Zofia Czcińska tutaj w moim gabinecie, po piersiach, chrobry łokietek bodajże, a tutaj jest kardynał Hlond. To mam z archiwum, z rodziny. Tutaj jest chyba bodajże, o, jak się zapoznali. Przyszedłszy do pracowni na Polnej wśród zwykłej gromadki znanych mi kolegów, od razu spostrzegłem nową, nieprzeciętną, wyróżniającą się niezwykłością koleżankę. A jeszcze tu o niej, jak on pisał, tak więc przede wszystkim piękny wzrost, dobra, mocna figura, zdradzająca świetny stan znakomitego odżywiania od długiego szeregu pokoleń.
Natomiast to, że była to postać wybitna, w ponad 150 kościołach są jej dzieła do dzisiaj w Polsce, Ma jeszcze dorobek medalierski, projekty np. monet. Dla mnie jakoś najważniejszy konkurs w 1924 roku ogłoszony, a rozstrzygnięty w 1925 na monetę stuzłotową, w której brało udział troje artystów. Antoni Madejski, Zofia Trzcińska-Kamińska, i Stanisław Szukalski, a przynajmniej tych troje się wymienia jako najważniejszych w tym konkursie. Zofia Trzcińska-Kamińska tam zrobiła projekt z głową Bolesława Chrobrego, który potem w próbnych monetach został zrealizowany. To bardzo rzadka moneta, także ona nie była w powszechnym obiegu, ale tym cenniejsza, bo bardzo ciekawa, dekoracyjna.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Magda opisuje, jak zdecydowali się na zakup działki na Kawce, blisko Krasienina, i jak zauważyli dwór w parku.
Magda opowiada o historii dworu i parku, wpisanych do rejestru zabytków, oraz o nazwie wsi Leśce.
Magda opisuje, jak za granicą staje się bardziej polskim, szukając polskiego dworu i wizerunku polskości.
Magda opowiada o swoim zainteresowaniu starocią od dzieciństwa i o zabytku dworu w Leścach.
Opisane są okoliczności zabójstwa Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej.
Magda opisuje, jak Zofia Trzcińska-Kamińska przyjechała do Leścich w 1970 roku i zaszokowała się stanem dworu.
Opisane są warunki w jakich znajdował się dwór w 2000 roku.
Magda opisuje projekty i popiersia utrwalające postacie historyczne, takie jak Józef Piłsudski i Chrobry.
Magda pokazuje drzewo genealogiczne i opisuje sztandar z motto Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej.
Magda opowiada o pozytywnych wspomnieniach mieszkańców wsi Leśce na temat dworu i właścicieli.
Magda opisuje, jak nadano imię Zofii Czcińskiej-Kamińskiej szkole w Leścach.
Magda opisuje rodzinę Zofii Czcińskiej-Kamińskiej i jej zainteresowanie artystyczne.
Magda opisuje, jak Zofia Czcińska-Kamińska stała się artystką międzywojennej epoki, ucząc się u różnych artystów.
Magda opisuje, jak Zofia Czcińska-Kamińska wstąpiła do Legionów pod przebraniem i jej doświadczenia na froncie.
Magda opisuje, jak Zofia Czcińska-Kamińska wykonała pomnik Beliniaka i jej doświadczenia w Legionach.
Magda opisuje tradycje rodziny Zofii Czcińskiej-Kamińskiej, w tym jej krewnych i ich zainteresowania.
Opis rzeźb i prac artystki, w tym pomnika Beliniaka i Orła Polskiego.
Opowieść o tradycjach rodziny, w tym o doświadczeniach legionowych i przechodzenie do sakralnej twórczości.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Rzeźby Zofii Trzcińskiej Kamińskiej można oglądać w wielu miastach, ale nie trzeba jechać do Poznania czy Warszawy. W Lublinie jej autorstwa jest orzeł na Poczcie Głównej, a także liczne rzeźby sakralne w kościołach, między innymi w Garbowie. A to dlatego, że Zofia Trzcińska urodziła się w Leścach, pierwsze nauki pobierała w Lublinie, a do rodzinnego domu często wracała również z mężem Zygmuntem Kamińskim. To prawdopodobnie w Leścach powstał jego projekt herbu Polski, wprowadzony w 1927 roku, a potem w 1989. Nie ma dowodu na to, że to w Leścach artysta zaprojektował herb Polski, ale według rodzinny opowieści na pewno w tym dworze po raz pierwszy zaprezentował go rodzinie.
O dworze w Leścach, o sztuce, o pamięci opowiemy w audycji Magdy Grydniewskiej.