RZ#50 Możliwe są różne wersje zdarzeń | Podcast kryminalny

Musiało być to poważne podejrzenie, bo już za niedługo areszt mężczyzny zostaje przedłużony dwukrotnie. Dowody, które policja posiadała na owego podejrzanego, wydają się być dobrymi, konkretnymi informacjami. W mediach ogłoszono, że w aucie zatrzymanego natrafiono na ślady krwi. Planka była ledwo widoczna i mała jak główka szpilki, ale próbka podobno nadawała się do przebadania. Ustalono, że krew z auta należała do zaginionego 4 grudnia mężczyzny, 37-letniego Pima. W ciemnom niebieskim Volvo V40, którym jeździł aresztowany 57-latek, brakowało także czerwonej poszewki, która znajdowała się w standardowym wyposażeniu tego modelu.

Mężczyzna przestawił się Henkowi imieniem Ron. W trakcie rozmowy Henk przeszedł sobie spod domu do swojego auta Volvo V40, a Ron ruszył za nim. Z zainteresowaniem przyglądał się, jak Henk przestawia butelki wina w swoim aucie, które woził ze sobą, jako że często podwoził je swoim klientom pod dom. Wtedy też Ron zapytał się Henka, czy ten nie poleciłby mu jakiegoś dobrego wina i nie czekając na odpowiedź, sam zaczął przeglądać butelki leżące na tylnym siedzeniu pasażera. Ciągnąc rozmowę dalej, zapytał właściciela wina, czy tym przypadkiem nie jest ojcem Rianem. Henk powiedział wtedy, że jest jej dobrym przyjacielem, co miało Rona podobno bardzo zdziwić.

To akurat może nie było dziwne. Dziwne jednak było, że za kierownicą auta, według Henrietty, siedział nie Henk, a jakiś obcy mężczyzna. Były to ciekawe informacje i Henk mógłby je użyć na swoją korzyść. Kiedy jednak mężczyzna informuje kobietę, że miałaby do niej przysługę, ta ma podobno zareagować paniką i stwierdzić, że jej poprzednie doświadczenia z policją są dość negatywne, dlatego wolałaby się nie wtrącać w sprawę. Jeśli nie będzie innej opcji, to ona to zrobi, oczywiście. Ale na pewno nie będzie to dla niej łatwe. Kolejny ze świadków twierdzi, że w okolicy lasu Abertsbos widział auto marki Volvo model V40 koloru granatowego.

1 grudnia z domu Henka Haalboma giną jego klucze, paszport i dowód rejestracyjny należący do pojazdu Volvo V40. Do tego spora suma pieniędzy oraz prywatna korespondencja Henka. Mężczyzna zgłasza to na policję. 4 grudnia po południu Henk spotyka się z kobietą zapoznaną przez ogłoszenie w gazecie, bo pomimo tego, że był z Rianem, też lubił poszerzać swoje horyzonty. Natomiast wieczorem tego samego dnia o 18.30 jego znajoma pani Henriette odwiedza go w sklepie. O 23 tego samego dnia Henriette widzi, jak ktoś porusza się autem Henka. 5 grudnia do domu Henka ktoś próbuje się włamać, mężczyzna przełapuje napastnika i udaje mu się go odstraszyć.

27 grudnia auto Henka ulega zdarzeniu z innym pojazdem, ale kierowca Volvo ucieka z miejsca zdarzenia. Następnego dnia pojazd stoi ponownie na miejscu, w którym nastąpiło zdarzenie. Właścicielka poszkodowanego auta, tego uderzonego przez Volvo V40, zgłasza ten fakt na policję. Henk jedna twierdzi, że on nie był obecny przy tej kolizji. Pojazdem według mężczyzny musiał kierować ktoś, kto bezprawnie używał jego auta. Zgłaszał to już przecież nieraz dzielnicowemu. Na dodatek chyba nie myślą, że byłyby tak głupi, aby odstawić swój pojazd w to samo miejsce, z którego miałby poprzedniego dnia uciec. 3 stycznia po Nowym Roku Henk przesłuchiwany zostaje przez policję.

4 grudnia 2001 roku na owym parkingu miała stać zaparkowana Mazda 323F należąca do Pima Overzira. Sam mężczyzna miał być też wtedy tam obecny. Autor pisze dalej, że Pim w pewnym momencie zasłabł i oparł się o ramię swojego przyjaciela. Był to pewien blondas, który jeździł szaro-srebrnym Golfem starego typu. Obecny tam też był wtedy mężczyzna jeżdżący ciemnokolorowym Volvo. Ten, wraz z blondynem, miał pomagać w reanimacji Pima, kiedy ten się osunął na ziemię. Jednak pana Overzira nie dało się wtedy uratować, a jego koledzy zamiast po karetkę zadzwonili po paru jeszcze znajomych i po 10 minutach na parkingu znalazł się dostawczak, na którego tyłach zostało złożone ciało zmarłego Pima.

Pim został wywieziony do lasu i zakopany. Henk, jeśli tam był pisze autor wiadomości, a to przecież on jeździł ciemnokolorowym Volvo, nikogo nie zabił, a tylko pomagał w grzebaniu ciała. Dwa tygodnie później adwokat dostał jeszcze telefon od autora tej wiadomości, ale pomimo obietnic kolejnego kontaktu, osoba ta już się z nim więcej nie kontaktuje. Adwokat zgłasza to jednak do prokuratury i prosi o przeprowadzenie śledztwa. Prośba o pomoc zostaje jednak odrzucona. W roku 2008 po raz pierwszy zostaje przeprowadzona Rekonstrukcja Zdarzeń z 4 grudnia 2001 roku. Poprosił o nią nowy adwokat Henka, pan mecenas Hirt Jan Knops.

Pan lekarz sądowy Wisser żadnych skaz na czaszczę jednak nie przyuważył i przez to też użycie siły na Pimie zostało wykluczone. Pomimo nowych śladów mogących pomóc Henkowi, pojawiają się też małe drzazgi. Ciągle uznaje się, że jego Volvo V40 musiało mieć związek z wypadem do lasów Drontem. W jaki sposób? Nie komplikujmy sobie sprawy. Ważne, że w pojeździe znalezione zostają ziarnka piasku z okolic lasu, a to już jest bardzo konkretnym śladem. Według prokuratury oczywiście. Wróćmy jeszcze na chwilę do świadka, który rozpoznał Henka na zdjęciach przedstawionych mu przez policję. Pani Annelise przedstawiono 10 zdjęć mężczyzn, z których do zdjęć musiała wybrać jedno.

Miała wskazać twarz mężczyzny, którego widziała 4 grudnia przy lesie Abertsbos. Pani Annelise była tam obecna przez chwilę, kiedy wracała do domu wraz z trójką dzieci. Przejeżdżając obok lasu, zobaczyła na jego skraju ciemnokolorowe Volvo, które ugrzęzło w błotnistym podłożu. Przyjrzała się więc kierowcy, choć nigdzie nie jest podane jak dużo miała na to czasu. Nie podano też czy zatrzymała się i czy rozmawiała z właścicielem pojazdu. W każdym razie przyjrzała się. No więc jaki jest problem z tym przesłuchaniem? Według jednego z profesorów, który był znawcą od przesłuchań, pan Wachner, zdjęcia wyserklekcjonowane przez policję zawsze mają przedstawiać osoby, które wpasowują się w profil wyglądu człowieka opisanego przez świadka.